Getuige Rob van E., voorheen partner van George Plieger, hield vorige week zijn kaken stevig op elkaar. In 1993 was Van E. samen met Plieger nog 13 maanden lang verdachte geweest van de moord op Van der Heiden. Misschien besefte hij al te goed dat een eventueel nieuw feit hem opnieuw tot verdachte zou kunnen maken. Misschien was dat ook een reden voor zijn zwijgzaamheid.
We zullen het nooit weten. Van E. vertelde aan de rechtbank nooit geweten te hebben dat hij verdachte was geweest.
Officier van justitie Saskia de Vries lichtte toe dat eerder dit jaar een Kennisgeving niet verdere vervolging bij de advocaat van Van E. was bezorgd; de sluiting van het gerechtelijk vooronderzoek naar Van E. inzake de moord had op 24 mei 1994 plaatsgevonden. Ze vertelde er niet bij waarom die Knvv pas dit jaar uit was gegaan. Misschien was het een tweede Knvv voor de zekerheid geweest om Rob over te halen te komen getuigen.
Maar ook die kennisgeving was aan Rob voorbijgegaan.
“Schokkend”, vond Rob van E. al deze informatie.
Officier Saskia de Vries hield hem nog wat feiten voor. In november 2004 had de recherche contact opgenomen met Van E. Eerst telefonisch, daarna waren ze zelfs een keer aan het tuinhek met hem wezen kletsen. Zijn advocaat heeft daarna nog gebeld met de politie.
“Daar kan ik me niets meer van herinneren,” Rob van E. antwoordde in vele variaties van deze frase.
Dan de ex-vrouw van Van E. Deze had na de moord in een getuigeverklaring gezegd dat Van E. ontdaan was over de dood van Jaap van der Heiden, met name over de manier waarop hij om het leven was gebracht.
“Godsklere”, zou van E. hebben uitgeroepen.
“Nou ja, godsklere, kan ik gezegd hebben, maar verder weet ik daar niets meer van,” aldus Rob.
De rechtbank heeft Van E. eerder verschoningsrecht gegeven over zaken die de handel in hasj betreffen. Maar kennelijk vallen bovenstaande feiten die niets met hasjhandel te maken hebben ook onder dat recht.
Saskia de Vries riep nog net geen “godsklere” tegen haar getuige: “ik constateer dat we hier een buitengewoon onwillige getuige hebben die als het hem uitkomt het verschoningsrecht hanteert.”
De rechtbank keek voor zich heen. Rob wandelde opgelucht naar buiten voor een koffie en een broodje.
