Over één ding waren de drie procespartijen het op de laatste dag van het proces tegen Mink K. het wel eens. Er hing bij tijd en wijle een ‘grimmige’ sfeer in de rechtszaal. De voorzitter vond dat ‘uitzonderlijk’ maar hij liet zich niet uit over de oorzaak. Officier Saskia de Vries vond dat het aan advocaat Adèle van der Plas lag en deze gaf de schuld aan De Vries. En advocaat Nico Meijering voerde Bokito ten tonele.
Voordat de Rotterdamse Bokito in Blijdorp over de sloot sprong had Meijering het dierenrijk ook al eens bij de zaak betrokken. Hij refereerde toen aan het gedrag van een gorilla die tegen een boom staat en de andere dieren zonder uitleg wegduwt. Ook vandaag merkte Meijering een paar keer op dat de handelwijze van het Openbaar Ministerie hem aan de ‘koninklijke en edele’ gorilla deed denken. Onbegrijpelijk gedrag vertoonde de officier van justitie: jokken over het bestaan van oude verklaringen van kroongetuigen. Stukken die een minuut voor een zitting pas worden overlegd. Enzovoort. Allemaal eigenlijk ‘verbijsterend’ gedrag.
Op het allerlaatst werd duidelijk waar de preludes over de ‘edele’ gorilla voor bedoeld waren geweest. ‘Als we nu het Openbaar Ministerie, de organisatie, zien als een hele grote Bokito’, bedacht Meijering zich, ‘zou het dan misschien zo zijn dat mevrouw De Vries een beetje te diep in de ogen van deze Bokito heeft gekeken?’ Het was het besluit van zijn dupliek en Saskia de Vries had geen gelegenheid meer om terug te meppen.
Maar eerder had ze al gezegd dat de verdediging van Mink K. ‘de fatoensnormen’ te buiten ging.
