onderwereldblog.nl

Al bijna twintig jaar draait onze tolk mee bij de Nederlandse politie. Naar schatting een jaar of tien geleden kwamen er klachten over hem binnen.

Begin jaren negentig knoopte de man contacten aan met het Turkse smokkeldepartement en het Turkse Openbaar Ministerie. Dat was in opdracht van het Interregionaal Rechercheteam Noord- en Oost-Nederland, dat Turkije in de portefeuille had. De samenwerking met de Turken moest soepeler.

Het ging al snel heel soepel. Zo soepel dat een Nederlandse politieman die in de jaren negentig in Ankara de samenwerking moest coördineren bij voortduring werd gepasseerd. De tolk deed liever snelle zaken met de belangrijke mannen, hele hoge, in Istanbul. Deze politieman heeft in een rechtszaak een verklaring afgelegd over de tolk (op 8 juni 1999 bij de Bredase rechter-commissaris).

Als de NRC onze tolk (’Ahmet’) door anonimiteit in bescherming meent te moeten nemen doen wij dat ook met deze politieman. We noemen hem ‘Jan’. Lees even mee met Jan:

“U houdt mij voor dat U een gerucht heeft gehoord dat een tolk (…) zeer goede relaties onderhoudt met Turkse politie- en justitieautoriteiten. U vraagt mij of ik weet of er een onderzoek is geweest naar de vraag of deze persoon zich in zijn relatie met die autoriteiten altijd oirbaar heeft gedragen. Ik weet dat er door de directie van het CRI en de korpschef van IJsselland opdracht is gegeven tot onderzoek. Er zijn Turkse autoriteiten die mij meedelen dat zij zeer goede contacten onderhouden met deze tolk. Daarin geeft hij gevraagd of ongevraagd informatie. Hij trekt op verzoek ook dingen voor hen na.”

Jan spreekt hier over de jaren 1997 en 1998. Toen was er al een onderzoek naar deze tolk. Lang voordat de AIVD zich over de integriteit van deze man begon te buigen. Het eerdere onderzoek is zeer geheim maar het schijnt al eens aangeboden te zijn vanuit de onderwereld. Alles heeft kennelijk zijn prijs in Nederland. Overigens leverde dat onderzoek geen bewijs voor misdragingen op.

De zaak waar politieman Jan in moest getuigen was de zaak-Baybasin. Deze Koerd kreeg, alleen op basis van tapgesprekken, levenslang voor het opdracht geven voor twee liquidaties. Onze tolk was samen met zijn broer en twee andere Turkse Nederlanders verantwoordelijk voor de vertaling van de ruim 6000 tapgesprekken. Ze produceerden vertalingen die volgens een Nederlandse hoogleraar Koerdisch kant noch wal raakten (hij onderzocht slechts een fractie). Belangrijke gesprekken moesten zelfs worden hervertaald. De indruk bestond dat het de politietolken erom te doen was de gesprekken voor Baybasin zo incriminerend mogelijk te vertalen. Lees hier meer over de zaak-Baybasin.

Nog even terugdenken aan wat Jan zei. Onze hulpvaardige tolk trok dus op verzoek ook ‘dingen’ voor Turkse ‘autoriteiten’ na.

Welke ‘autoriteiten’? Wat voor ‘dingen’? Waren die ‘dingen’ dan niet geheim? En welke leidinggevenden wisten daar allemaal van? En welke mensen bij het Openbaar Ministerie? Misschien weet Jan nog meer?

Nogmaals: hoe kort waren de lijnen met de Turken eigenlijk in die tijd? En waren het alleen lijnen met politie en justitie? Het valt te betwijfelen. Misschien waren er ook contacten met de Turkse veiligheidsdienst MIT? Dat zou dan verklaren dat vrijwel alle grote ‘Turkse’ heroïnezaken die Nederland aanpakt eigenlijk Koerdisch zijn.