Het onderzoek naar corruptie bij hoge overheidsfuntionarissen dat het Openbaar Minsterie (OM) in 1999 gelastte kwam waarschijnlijk wat knarsentandend tot stand. In dezelfde week dat procureur-generaal De Wijkerslooth dat onderzoek gelastte gaf hij zijn parketten uit ergernis een flinke veeg uit de pan:
In de afgelopen periode is wederom gebleken dat journalisten beschikken over vertrouwelijke informatie die zij vernemen in informele contacten met leden van het OM. (…) Niet zonder trots laten sommigen onder hen weten dat zij tal van contacten hebben in het OM. (…) Dat beschouwt het college als verwerpelijk.
Terrzijde: als contact met journalisten ‘verwerpelijk’ is, hoe kwalificeer je journalistiek dan? Maar goed, alle macht aan de persvoorlichters bedoelde De Wijkerslooth. Het OM moet gesloten zijn want het kan alleen ‘functioneren met een groot onderling vertrouwen’. Zo blijft alle vuile was binnen, ook die van Rolodex, want de persvoorlichting kwam daar in 2007 pas mee toen het echt niet anders meer kon: het stond op de voorpagina van De Telegraaf.
Als er ooit een spreekwoordelijke oekaze binnnen het OM is uitgegaan mag het deze brief van De Wijkerslooth wel zijn. Hij ging nogal tekeer tegen zijn brave magistraten.
Het is vervelend toch te moeten vaststellen dat dat een aantal onbekenden onder ons dat vertrouwen niet waard zijn.
Waard “is” bedoelde De Wijkerslooth, maar de boodschap mocht duidelijk zijn. Hij was dan ook woedend.
Elke telefoon-verkoper of huis-aan-huis colporteur weet dat wanneer een gesprek langer dan 15 seconden duurt - de maximale tijd nodig om nee te zeggen - de belangrijkste stap is gezet voor de verkoop van een onnut produkt. Het moet kortom afgelopen zijn met het OM als - om in de woorden van mr Vrakking te blijven - druipsteengrot.
Die zit, want Vrakking heeft ooit eerlijk toegegeven wel eens strategische gesprekken met bepaalde journalisten te hebben gevoerd. In zo’n gesprek mompelde hij eens niets op te hebben met de ‘gele-sokken-brigade’ van ex-corpsleden die het bij het OM voor het zegggen had in die tijd. Maar dit terzijde.
Zou deze brief nou bij hebben gedragen aan het OM als een transparante organisatie? Of was het voor leden van het OM meer een dreigbrief om rottigheid voortaan binnen te houden. Aan Fred Teeven om zijn mond voortaan te houden over corruptie.
Overigens ging deze brief van De Wijkerslooth natuurlijk eigenlijk - tussen de regels - ook over Fred Teeven, Mink K. en de commmissie Kalsbeek. In een volgend bericht meer hierover.
