onderwereldblog.nl

De Telegraaf drukte zaterdag 9 mei 2009 het ‘wrange‘ verhaal van twee broers af, waarvan er één Fred Teeven zou bedreigen. Deze Ruud B. is boos op de Nederlandse Staat maar nog bozer op Fred Teeven. Dat zit zo.

Op 28 februari 1996 stuurt toenmalig officier van justitie Fred Teeven een brief aan het ministerie van Verkeer en Waterstaat. Bij de Regionale Criminele Inlichtingendienst (RCID) van Amsterdam is informatie binnengekomen dat Ruud B. en André B. in de drugs zouden zitten. Althans:

‘facilitair zouden zijn aan georganiseerde groepen die zich bezig houden met de invoer van verdovende middelen via de haven van Amsterdam.’

Nou nee, geen drugs, dat kan niet, reageerde V&W. En het bergingsbedrijf van Ruud B. mocht nooit meer autowrakken van de Amsterdamse ring A10 wegvervoeren. Van geen enkele rijksweg meer. Weg vergunning, want verdovende middelen, nee dat kan niet.

Er was wel een probleem: er was bij nader inzien helemaal geen CID-informatie over Ruud B., los van zijn broers dan. Ruud was vooral druk met wegslepen van autowrakken.

Dat Ruud veel later nog eens vastzat omdat hij in verband was gebracht met een loods bij Sloterdijk die weer in verband stond met types die Koos Plooij zouden bedreigen, doet niets af. Wie in contact komt met criminelen hoeft zelf niet ook crimineel te zijn, toch.

Dat vonden de allerhoogste rechters in Nederland ook. Fred Teeven had dergelijke beschuldigingen nooit openlijk mogen doen. Maar vorige maand bleek dat de Staat nochthans aan Ruud geen schadevergoeding hoeft te betalen. Terwijl deze wel degelijk lijkt te kunnen aantonen dat hij sindsdien geen enkel werkje meer heeft kunnen doen voor politie en Rijkwaterstaat.

Ruud is geruïneerd, van streek en boos en daardoor emotioneel. Vandaar de als bedreigend ervaren opmerkingen die de Nationale Recherche kennelijk in onderzoek heeft.

Maar kennelijk waren ze toch niet zo bedreigend genoeg, Ruud is niet aangehouden.