Het plan van aanpak van Jesse kwam er, volgens Peter La S., op neer dat Peter zelf ook ‘vuile handen’ zou krijgen en dan zijn mond wel zou houden tegen de politie. Nadat Jesse later uit de bajes was pakten de twee hun vriendschap weer op en voegde Peter zich kennelijk in het ‘plan van aanpak’ van Jesse. Hij ging zelf vuile handen maken: doelwitten afleggen en Kees Houtman liquideren.
Vergeet niet, ‘wij waren vrienden, Jess en ik’, aldus Peter. ‘Zaten we bij wijze van spreken acht uur in de auto heen en terug voor een afspraak van tien minuten, dan hadden we het nauwelijks over criminele dingen.’ Wel over ‘wetenschap en religie’, bijvoorbeeld Scientology. Dat vond een ‘rationele’ en ‘intellectuele’ jongen als Jesse heel interessant.
De vriendschap tussen Jesse en Peter dateert van halverwege de jaren negentig, vertelt Peter tegen de rechtbank, toen ze allebei in Utrecht gedetineerd waren. Dat waren goede tijden. Jesse liep toen nog onder de vleugels van ‘peetvader’ Henk R. en vader Greg R. had inkomsten van ‘tientallen miljoenen guldens uit importen’.
De twee spraken veel over criminaliteit maar dat ging van ‘liquidaties? Nee waar ben je dan mee bezig?’
Dat is wel veranderd, als de verhalen van Peter waar zijn tenminste. In de kille novemberavond aan het Johan Braakensiekhof zouden ze Houtman hebben gedaan. Peter La S.: ‘de meest heftige ervaring van mijn leven.’
Goed voorstelbaar, maar ja, dat is vaker zo met verhalen van dit soort kroongetuigen, het klinkt allemaal wel lekker, maar is het ook echt waar?
Of: wat is er wel waar en wat niet?
Het is mij bekend dat Peter meer te zeggen had dan Jesse, zij waren geen gelijke compagnons. Toen ze de bowlingbaan aan de rand van Leeuwarden bezaten medio 1999. Peter zei wat en waneer er gedaan zou worden en maakte ook de afspraken
Comment by boy — 9 March 2008 @ 14:32
peter meer te zegen dan jesse ? dat gaat er bij niet in.
Comment by marco — 26 March 2008 @ 18:43