Nog steeds weten niet veel mensen wat het Rolodex-onderzoek inhield. Maar het zijn er nu al veel meer dan in 1999. Destijds was slechts een handjevol mensen op de hoogte. Toenmalig Amsterdams hoofdofficier Hans Vrakking kreeg toestemming om een klein team van AIVD, Jeugd- en zedenpolitie Amsterdam en Rijksrecherche aan het werk te zetten. Supergeheim hoofdkwartier was een kazerne van de Koninklijke Marechaussee in Soesterberg. Enfin, het kwam al eerder aan de orde hier.
Het onderzoek liep spaak. Het probleem was, zeggen bronnen, dat het onderzoek lek was en alle verdachten zich koest hielden.
Laatst stelde een oud-inlichtingenman mij de volgende vraag.
‘Waarom zijn ze toen niet doorgegaan met Rolodex? Als een onderzoek stuk blijkt te zijn kan je dat naar buiten toe melden. Je zegt dat je stopt en ondertussen start je gewoon Rolodex-II.’
Volgende vraag: waarom is er nooit wat gedaan met die paar informanten die werden gerund? Dat waren jongens uit het escort-circuit en die waren te oud voor klanten toen ze twintig werden. Voor seks met volwassen mannen hoeven homo’s zich niet tot de prostitutie te wenden.
Eentje werd naar eigen zeggen beschoten en raakte korte tijd later het spoor bijster. Hij verdween in de psychiatrie. Andere mogelijke informanten werden misschien zelf dader of raakten door drugsgebruik in de draaideurcriminaliteit. Schans in Schans uit heet dat in de Bijlmer-bajes.
Zonde eigenlijk.
