Jaap van der Heiden was een hasjhandelaar op proefverlof toen op 10 april 1993 een bom aan zijn voordeur in het oude centrum van Alkmaar een einde aan zijn leven maakte. Bijna veertien jaar later staat Mink K. hiervoor terecht bij de rechtbank. Het bewijs is dun maar aanvankelijk leek het nog wat. Een zekere Peter D. - een vroege veertiger uit Zeist die in de problemen is geraakt - bleek zeer belastende verklaringen tegen K. te hebben afgelegd. Even leek de bescheiden Peter een buitencategorie kroongetuige die het alom gevreesde kanon Mink K. misschien wel levenslang achter het gaas zou kunnen knallen.
Het is anders gelopen. Waarom?
In de dossiers doemt een glimp op van het leven van Peter. Ik stel me voor hoe hij op de middelbare school al ‘anders’ was en met geld zwaaide; over de herkomst van al die flappen durfden zijn medeleerlingen slechts te fluisteren. Misschien dacht hij in die dagen dat hij werkelijk slimmer zou zijn dan de rest, en vooral sneller geld zou verdienen. Maar, hij was niet slimmer dan de rest. Sterker: door zijn omgang met krachtige criminele figuren die net ietsje slimmer waren dan hij kreeg hij schulden.
Op het toneel verschijnt de familie Van der B. uit Amsterdam. Vader en zoon hebben een reputatie en vooral ook een netwerk, handig voor allerlei zaken. Van spijkerbroeken importeren met geleend geld was het een kleine stap naar klusjesman voor een vooraanstaande crimineel. De crimineel die hem ook het geld voor de spijkerbroeken had geleend. Eenmaal behept met schulden was het voor Peter D. nog veel belangrijker om snel geld te verdienen maar hij bleef een bijloper, naast zijn schuldeiser Henk van der B. en ook Mink K. die veel omging met de zoon van Henk. Peter probeert wat bij te scharrelen als informant van de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE). Zo kan hij de concurrentie uitspelen en in het milieu schermen met politiekennis. Maar ook dat gaat mis. Succes als crimineel blijft uit en zijn schulden willen maar niet verminderen.
