onderwereldblog.nl

Het verhaal dat Peter D. heeft verteld over Fred Teeven en over officieren van justitie die zouden zijn gefilmd in een Amsterdams bordeel is op het eerste gezicht een buitengewoon ongeloofwaardig samenraapsel. Toch zijn de beweringen zo ernstig dat het Openbaar Ministerie niet anders kon dan de Rijksrecherche erop af sturen. Aan de leiding de gerespecteerde magistraat Posthumus, bekend van het onderzoek naar de Schiedammer parkmoord. Dit Annapurna-onderzoek moest - tot gniffelende voldoening - van de verdediging van Mink K. worden toegevoegd aan het dossier. Maar, een aantal verklaringen ontbraken terwijl Posthumus ook nog eens allerlei gevoelige passages onleesbaar had gemaakt. Meijering en Van der Plas willen alles zien. Dit gevalletje van een ‘backfiring’ kroongetuige willen ze tot op de laatste alinea aan de rechtbank uitserveren. Ze zuigen tot op het bot, tot niet geringe ergernis van officier Saskia de Vries. Die spreekt van een “heksenjacht” en dat de verdediging het “hele boek wil opentrekken”. Al die rare verhalen zijn “fijn voor de verdediging”. Daar heeft ze gelijk in, maar niet volgens Adèle van der Plas. Het steekt Van der Plas dat haar cliënt al jaren in hechtenis zit, vooral op basis van de getuigenis van deze kroongetuige. Ze vindt bovendien dat Saskia de Vries al lang wist dat Peter D. onbetrouwbaar was.
“Noemt U dat fijn mevrouw de officier? Ik ga hierover een klacht tegen U indienen mevrouw.”
“Gaat U vooral Uw gang mevrouw Van der Plas”, risposteert De Vries.

Hoofdpersoon Mink K. mengt zich in het geheel niet in dit soort schermutselingen. Alsof de zaak een uit de hand gelopen voetbalwedstrijd is waarbij alleen hij het sportieve hoofd koel houdt. Hij schrijft, zoekt in de dossiers, leest mee met de pleidooien van zijn advocaten. En altijd nog een extra vraagje daar of een aanvullinkje hier. Monter maakt hij een praatje met Saskia de Vries die hem toch al weer jaren op de huid zit met de moord op Van der Heiden. Hij zit ook alweer zeven en een half jaar gevangen.