Als ik het Amsterdamse hof was zou ik vooral ook kijken naar de vraag wie de grootste boef was: Wim Endstra of Willem Holleeder. Want indien Wim Endstra zelf investeerde in binnentrekkerij, middels onroerendgoed-bedrijven allerlei rijke Zweden grootscheeps fleste en nogal ad rem met BV’s en misdaadgeld goochelde, dan tast dat de geloofwaardigheid van het achterbankverhaal natuurlijk wel aan. ‘Holleeder is toch maar het hulpje van Endstra’, sprak het hoofd van de Regionale Inlichtingendienst (RID) in Amsterdam.
Het was ergens rond de eeuwwisseling. Hij zei dat niet in een barretje achteraf maar in een strategisch overleg met officieren van justitie, teamleiders en andere kopstukken van de recherche. ‘Zo dachten we er toentertijd over. Maar nu spreekt niemand dat uit,’ herinnert zich een toenmalig betrokkene. Toegegeven, het is een tijdje terug, het zegt niets over hoe de verhoudingen waren tijdens de laatste jaren van het leven van Endstra.
Holleeder zelf zegt dat Endstra sinds 2002 van hem af wilde na het Mieremetverhaal in de Telegraaf, om weer hoop te krijgen op krediet bij de banken. Gezien die wens zou het idee om eens rustig met Jan, Henk en Karel op de achterbank te gaan kletsen prima passen. Holleeder eens extra zwart maken, goed idee, misschien halen ze hem wel op.
Waarom zou Endstra op de achterbank Holleeder betichten van de moord op twee Joegoslaven in cafe The News? Als het zo was, zou Endstra dan ervan weten als niet betrokkene? De Italiaanse spijtoptant Filippo Cerfeda heeft bekend deze moorden te hebben laten uitvoeren.
En nu zijn de achterbankgesprekken plotseling bewijs geworden.
