Vorige week was er onrust in de huizen van bewaring Het Schouw en Demersluis, de “middelste torens” van de Bijlmerbajes. Rond dezelfde tijd verscheen in Vrij Nederland een groot verhaal (van mijn hand, ‘Bak vol Zorgen’) over de Bijlmerbajes. Rode draad van dit verhaal was dat door personeels- en geldgebrek instellingen als de Bijlmerbajes kampen met corruptie en onvoldoende kwaliteit op de werkvloer. ‘Mondige mensen die kritiek hebben worden er langzamerhand uitgewerkt,’ zegt een oud-ABVAKABO medewerker. ‘Als er iets mis is zoeken ze de zaak niet uit. Nee, ze gaan kijken wat er mis is met de klager.’ Dat soort zaken. Het verhaal legde de oorzaken van de onrust deels bloot.
Inmiddels heeft de directeur van de PI Amsterdam gereageerd op het artikel in Vrij Nederland, op het intranet van justitie.
Op het internet hebben we veel ruimte, we publiceren dan ook maar de gehele tekst. De kern van de boodschap is: mijn personeel is niet incompetent.
Het is jammer dat hij op geen van de kritiekpunten ingaat. Wel schurkt hij lekker tegen zijn personeel aan: we laten ons toch niet door die nare mensen van de media vertellen dat we incompetent zijn?
9-6-2008
Beste collega’s,
Nadat dat we in de afgelopen periode een aantal keer goed en positief in de media kwamen (naar aanleiding van de Open Dag bijvoorbeeld en het kinderprogramma Basta van AT5), zijn we nu in de media gekomen om andere redenen.Het zal de meesten van jullie niet ontgaan zijn dat zowel regionale als landelijke media aandacht hebben besteed aan de onrust in Het Schouw/ Demersluis onder gedetineerden naar aanleiding van de invoering van het nieuwe dagprogramma. Ik kan me voorstellen dat een aantal van jullie dat vervelend vindt. Helaas hoort dat soms nu eenmaal bij het werken in een Justitiële Inrichting. PI Over-Amstel is een inrichting die van oudsher in de belangstelling staat en bij ons werk is er altijd een kans dat media gebeurtenissen oppakken. Naast deze berichten over de onrust onder gedetineerden staat deze week ook een artikel over PI Over-Amstel in Vrij Nederland. Hierin is een aantal uitspraken te lezen over vermeende misstanden onder medewerkers en wordt aangegeven dat de directie niet bereid is deze te onderzoeken.
Ik heb kritiek op onze organisatie nog nooit weggewuifd, dus dat ga ik ook nu niet doen. Ik wil hier ook geen uitspraken doen over wat er volgens mij wel en niet klopt in het verhaal. Wel wil ik iets zeggen over de bewering dat onze medewerkers incompetent zouden zijn. Want daar kan ik mij absoluut niet in vinden. In het verleden niet en ook nu niet. Sterker nog: we hebben de afgelopen jaren juist het nodige geïnvesteerd en dat heeft mijns inziens het nodige opgeleverd. Ik denk aan de OAG-trajecten, het oprichten van Bureau Integriteit PI Amsterdam, de gedragscode PIA, het introductiebeleid voor nieuwe medewerkers, het ontwikkelingstraject van het middenkader. Dit alles heeft er toe geleid dat de kwaliteit van de medewerkers over de hele linie is toegenomen. Ondanks deze investering lopen zaken soms niet altijd zoals we dat wensen. Dat weten we, daar werken we aan, daar zijn we niet uniek in en daar blijven we aan werken.
De uitspraak dat de directie misstanden niet wil onderzoeken, trek ik me persoonlijk aan. Naar mijn overtuiging wordt iedere klacht door ons serieus genomen. Maar omdat daar andere beelden over kunnen bestaan, benadruk ik hier nogmaals dat iedereen die een klacht heeft, ook als deze gaat over het functioneren van de directie, zich vrij en veilig genoeg kan voelen om dit bij zijn of haar leidinggevende neer te leggen. En als dat om wat voor reden toch niet kan, dan staat altijd de weg open naar ons de vertrouwenspersonen van de PIA (of DJI), het Bureau Integriteit PI Amsterdam of de OR. Zoek deze mensen op als je dit nodig vindt, zij zijn daar voor en ook zij nemen iedere klacht serieus.
Werken in een Justitiële Inrichting is niet niks. Dat vraagt wat van mensen, je moet er sterk voor in je schoenen staan. Ik besef dat het nog lastiger is als er vervelende dingen over je werkomgeving beweerd worden in de media, zonder dat er aandacht is voor al die zaken die goed gaan. Dan kan het moeilijk zijn om de motivatie te vinden om je werk positief tegemoet te blijven treden. Ik hoop echt dat iedereen die werkt in de PI Over Amstel zich veilig en vrij genoeg voelt om zaken te melden en dat we gezamenlijk de mijn inziens positieve weg die we zijn ingeslagen, voortzetten en tot een succes kunnen maken.
Vriendelijke groet,
Ron Kloeken, Algemeen directeur PI Amsterdam


Mmmm. Weer die bijlmerbajes! Was het in 1999/2000 niet zo dat de directie ontkende dat er asbest in het gebouw aanwezig was? En dat het personeelslid die dit niet geloofde en een monster ter analyse naar het millieulaboratorium op de hoek bracht kort daarop werd ontslagen? De asbest was er dus wel en werd op een discupabele wijze, zonder sluiting en bescherming van de bewoners, verwijderd.
Comment by robertone — 10 August 2008 @ 11:31
Heb zelf afgelopen jaar op de afdeling demersluis vast gezeten. Na het indienen van een klacht over het weg sturen van mijn bezoek. Werd ik 2 dagen na het indienen van die klacht apart geroepen met de mededeling dat ik mijn klacht maar moest intrekken. Deze klacht moest namelijk onderzocht worden en daar zaten kosten aan vast. Er werd mij verteld dat als ik de aanklacht niet in zou trekken er minder geld over zou blijven om leuke dingen te kunnen doen op de afdeling. Ik heb dit natuurlijk niet gedaan. gr
Comment by demersluis — 3 August 2009 @ 10:17
bijlomer bajes is verot ik zat zelfin de weg ik kreeg elke week een nieuwe cel en werd minimaal 2 keer per week NIET opgehaald om te luchten ze spelen met de gevangenen
Comment by alex — 23 November 2009 @ 11:23
vele maanden zijn voorbijgegaan en ik las dit net pas. Ik wilde ook even kwijt dat ik ook incompetentie van een bezoek bewaakster mee mocht maken. Mijn man zit gedetineerd in de Demersluis.
Mijn man en ik kregen wat woorden tijdens bezoektijd en ik wilde weg. Mijn man werd daarop bij de dame in kwestie geroepen en zij begon nogal hard tegen hem te praten. Mijn man was al kwaad en dat uitte zich in een harde stem terug. Vervolgens hoorde ik haar zeggen toen mijn man al de deur door was en in de gang liep op weg terug naar zijn cel, fuck you, waarop mijn man haar fuck you too, toevoegde. Hij werd daarvoor gestraft en mocht 5 dagen niet naar buiten bellen. Zij mocht hem al niet want ze vertelde dat hij een grote mond had op de afdeling. Juist! Hoe zit het ook weer met de gedragscode?
Lees dit niet verkeerd, mijn man is ook geen NL van geboorte en heeft een Afrikaanse achtergrond in opvoeding.
Er werken veel mensen met een andere culturele opvoeding dan die van ons in deze bajes. Veel Surinamers en Islamitische nationaliteiten en de tijd heeft geleerd dat zij door hun opvoeding vanuit een andere culturele kijk dan de Nederlanders die opgevoed zijn door Nederlanders in het gezin tegen de samenleving aankijken.
Ik zou me nooit zo gedragen omdat ik een “beetje baas” zou zijn in mijn functie! Ik vind de mensen die ik daar tegenkom niet professioneel en een ieder handelt vanuit mijn ervaring, vanuit zijn gevoelens naar hen die zich in de PI, dus ook het bezoek, bevinden. Nu weet ik wel dat de gevangenis grond ruig is maar zij horen een goed voorbeeld van gedrag te tonen naar hen die in hun ogen al niet aan de goede kant van de maatschappij staan! Ik oordeel niet, ik nam waar en ik vind het complex, de Bijlmer gevangenis een regiem aan hangen van, ik ben de baas en jij deugt niet, dus mag ik tegen je zeggen en doen met je wat ik wil. Het is bedroevend dat de Directeur absoluut niet inging op de klachten van de gedetineerden en dat hij zich, zo pal naast het onrecht wat geschied tot aan de dag van vandaag, schaart.
Het beste maar verder, toegewenst aan een ieder die dit leest. De vrouw van gedetineerde.
Comment by nic — 26 May 2010 @ 16:41