Endstra wist dus al van de dreiging op De Mol, misschien wel van ‘hun’, lees Holleeder. Maar hoe wist Holleeder er dan van af? Hadden de Joegoslaven de plannen met hem even doorgenomen? Dan zou Holleeder net zo makkelijk een medepleger kunnen zijn in de ogen van de hapgrage recherche. Hoe kan je van zoiets iets weten, als je er niks mee te maken hebt? Zoals we verderop zullen zien concludeert Jan van Looijen dat Endstra het van Holleeder hoorde, en een CIE-verbaal is zo getikt. Iets anders: waarom zijn die Joegoslaven eigenlijk niet aangehouden en vervolgd terzake hun voorbereidingshandelingen?
De Telegraaf van 16 augustus 2003 legt het uit:
De politie kon op dat moment niet tot arrestatie overgaan. Dit omdat er te weinig bewijs was om de verdachten succesvol te vervolgen wegens het plegen van voorbereidingshandelingen.
OK. Verder is het natuurlijk zo: niet aanhouden van onvoorspelbare Joegoslaven spaart wel een arrestatieteam uit. Anderzijds wordt bij “verdachten” voor minder de voordeur ingedrukt, alleen voor wat gezellig praten op het bureau.
Maar goed. Nu heeft officier van justitie Koos Plooij zich in het De Mol-debatje geroerd. Hij schrijft op 26 maart jl. een brief aan de advocaat-generaal in het hoger beroep tegen Holleeder. Plooij zegt dat als Endstra op de achterbank spreekt over een ontvoeringsdreiging hij Joop van den Ende bedoelt. In de vorige aflevering is een groter fragment van de achterbank te herlezen. Nu even de essentie herhaald:
(…)
Willem: Hmmm.
Willem: Nou ik denk Joop van den Ende.
Jan: Ik zei net toch al eh media.
Willem: Ja maar ik bedoelde een andere media.
J: Ja maar ik bedoel..zijn compagnon.
W: Nee maar eh, die hebben ze dus geholpen. Nou dan hou ik mijn hart alweer vast.
J: Hoezo?
W: Zijn kind werd bijna ontvoerd ofzo en dat hebben hun opgelost.
(…)
Het lijkt er steeds op dat Endstra om één of andere reden de naam De Mol niet in de mond wil nemen, maar anderzijds geeft hij niet mis te verstane hints. Verder is Jan van Looijen klip en klaar: het ging over De Mol. Hij stelt dat expliciet in getuigeverhoren, zoals op 12 januari 2009 bij de rechter-commmissaris in de zaak Paarlberg. Van Looijen:
‘Bij ons was tot tweemaal informatie binnengekomen dat John de Mol of zijn zoon zou worden ontvoerd. (…) Endstra zei dat Holleeder hem had verteld dat hij die ontvoering had voorkomen.’
Maar Plooij wil van de ‘veronderstelling’ van Van Looijen niets weten. Van Looijen weet niet waar hij over praat kennelijk, in de ogen van Plooij, terwijl Van Looijen toch zelf op de achterbank zat.
Plooij geeft aan wie dan de ‘John’ is waar Endstra over spreekt. Natuurlijk John Wijsmuller!
‘(…) Endstra was in die periode ook nog verwikkeld in een zakelijke ontvlechting van John Wijsmuller die volgens hem ook werd afgeperst.’
Maar ja, iemand ooit iets gehoord over ontvoeringsplannen rond Wijsmuller? Bovendien zat Wijsmuller niet echt in de media, noch was hij compagnon van Van den Ende.
Dus, wat een raadselachtige brief van Plooij.
