Er speelde eind 2002 nog een ontvoeringsplan. Om precies te zijn vlak voordat het eerder behandelde kolderverhaal speelde. Een groep Joegoslavische criminelen zou op het punt hebben gestaan Johnny de Mol te ontvoeren. De beoogde losprijs zou tientallen miljoenen euro’s zijn geweest. Althans volgens de informatie die binnen zou zijn gekomen bij de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE) van de politie Amsterdam-Amstelland. De Telegraaf bericht erover in augustus 2003. Op de achterbank met Endstra hamert CIE-rechercheur Jan van Looijen erop dat hij die nare Joegoslaven hoogstpersoonlijk heeft aangesproken en die zaak dus mooi heeft stukgemaakt.
Dan het grappige: Willem Endstra wist het al. Hij wist in ieder geval van de plannen af in april 2003 en hij had het niet uit de krant.
Endstra wist het zo’n vier maanden vóórdat de Telegraaf het wist, en die krant is toch altijd verdraaid goed op de hoogte van wat er speelt binnen de Amsterdamse politie.
Lees maar wat de heren bespreken op 4 april 2003 in het tweede achterbankgesprek. We komen erin als ze spreken over mensen die óók worden afgeperst, met name mensen uit andere business dan het onroerendgoed.
Willem: (…) Ik kan nog andere namen eh ik kan nog wel iets zeggen, ik denk dat er nog wel iemand anders ook is uit een heel andere … grote, bekende Nederlander die een beetje in zijn greep zit. Maar daar komen we op als jullie met een plannetje komen.
Jan: Nou, mag je wel zeggen.
Willem: Hmmm.
Willem: Nou ik denk Joop van den Ende.
Jan: Ik zei net toch al eh media.
Willem: Ja maar ik bedoelde een andere media.
Jan: Ja maar ik bedoel..zijn compagnon.
Willem: Nee maar eh, die hebben ze dus geholpen. Nou dan hou ik mijn hart alweer vast.
Jan: Hoezo?
Willem: Zijn kind werd bijna ontvoerd ofzo en dat hebben hun opgelost.
Jan: Dat hebben hun niet opgelost.
Willem: Nee, goed maar dat zeggen ze dus.
Jan: Hebben wij opgelost.
Willem: Begrijp je?
Jan: Ik ben persoonlijk bij hem (lachend)
(iedereen lacht)
Henk: Is ie nou helemaal belazerd, een beetje mooi weer spelen!
(door elkaar praten)
Jan: Nee maar gewoon effetjes…die hebben wij opgelost.
Willem: Nou OK.
Jan: Wij hebben de mensen aangesproken. Wij zijn bij hem geweest. Ik ben persoonlijk bij die (niet te verstaan) geweest.
Willem: Maar ik vraag me af wie dat dan, of jullie die daders hebben en of zij niet eerst iets in elkaar hebben gezet. Dat die man dacht dat ie werd ontvoerd of zijn kinderen.
Henk: kan ook.
Willem: Hij zit nu in hun greep.
Leuk om te horen dat Jan van Looijen wel even gezegd wil hebben dat hij hoogstpersoonlijk De Mol gered heeft - en niet Holleeder (’hun’), maar dat geheel terzijde.
Belangrijker: Endstra wist dus dat er plannen waren geweest van Joegoslaven om Johnny de Mol te ontvoeren, althans dat die informatie er was. En hoe wist hij dat dan?
De ene mogelijkheid is dat de Joegoslaven het met hem besproken hebben, of in ieder geval iemand die vrij dicht betrokken was. Want wie loopt er te koop met zwaar strafbare ontvoeringsplannen?
De andere mogelijkheid is dat de informatie gelekt was uit de Criminele Inlichtendienst (CIE) van Amsterdam naar het (criminele) milieu waar Endstra in verkeerde.
In Hilversum dit verhaal geheim houden is mij iets te simpel. Zoiets loopt als een vuurtje en lekt als een gieter. Dit is geen broodje aap. Dit is een broodfabriek waar 675 apen werkzaam zijn.
Comment by Karel de Grote — 2 April 2009 @ 17:05