Sam Klepper maakte bij de Chinees in Amsterdam duidelijk aan Ton van D. dat ‘ik (Ton) zijn belangen aan het overhoop halen was.’ Geldelijke belangen bij Endstra, bedoelde Ton. Wat had Ton eigenlijk voor bijzonders bij de politie besproken, vroeg Sam Klepper en hij zwaaide met een proces-verbaal uit het onderzoek naar de poging tot moord op Ronald van E. in 1999.
Van D. zei een paar jaar later: ‘Het was van Sam een manier om te laten zien dat zij goed waren geïnformeerd. (…) Het gesprek verliep in goede sfeer.’ Gelukkig maar.
Klepper hield trouwens niet van half werk. Tijdens het Chinees-overleg pakte hij ook nog demonstratief de telefoon om even met het platte contact te overleggen over ditjes en datjes in het het onderzoek naar Van E. Of Ton ook nog even wat wilde vragen. Dat zei Holleeder tenminste tijdens een zitting in de Kolbak-zaak. Maar het gesprek verliep gelukkig wel ‘in goede sfeer’.
Uiteindelijk voerden Klepper, Femer en Van D. nog ‘een hele serie gesprekken’. Soms - in het Hilton - was Willem Holleeder er ook bij. Ton van D. schat dat de gesprekken duurden tot ongeveer maart 2000. Toen waren de heren er wel uit.
Van D. verdwijnt in 2000 van het toneel. Hij heeft zijn buik vol van alle getouwtrek en gedoe.
Dan komt er in 2002 plotseling een CIE-bericht binnen over precies deze gesprekken in 1999-2000, bij een team dat onderzoek doet naar een ontslagen rechercheur van de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE) Amsterdam. In dat verbaal staat het hele verhaal over het Klepper-lek en Ton van D. Precies wat Ton al had verteld.
Men vraagt zich af waarom dat verbaal aan dat onderzoek moet worden toegevoegd. Kon deze ex-CIE-rechercheur dan soms wel bij het onderzoek naar schietpartij bij Ronald van E. voor de deur? Werd hij dan verdacht van het Klepper-lek? Of juist niet?
