onderwereldblog.nl

Natuurlijk. De Rijksrecherche haalde vorig jaar echt alles uit de kast om aan te tonen dat Mink K. staatsgeheimen van Paul H. zou hebben ontvangen. Zo is in 2006 is de cel van Mink K. in het huis van bewaring in Scheveningen zeker vijf keer nagevlooid, maar geen snipper staatsgeheim werd aangetroffen. Ook dat zei advocaat Bas Martens in zijn pleidooi. Misschien vandaar dat Mink K. nooit heling ten laste is gelegd (Paul H. hangt vijf jaar boven het hoofd).

Natuurlijk. De Rijksrecherche volgde ook het spoor dat oud-advocaat Bram Zeegers aangaf in één van diens Holleeder-verklaringen. Als Bram Zeegers vertelt over hoe Endstra van Mink staatsgeheimen zou hebben gekocht, dicht hij aan de vriendin van Mink de rol van koerier toe. Zij zou de staatsgeheimen voor Mink in ontvangst hebben genomen. (lees meer…)

Het Rolodex-onderzoek piepte ook in de zaak van Paul H. om de hoek. Er waren verwikkelingen rond telefoontjes van Fred Teeven en Hans Vrakking (zie ook hier en hier. Die hadden te maken met Rolodex.

Tot vandaag lieten we de vraag rusten waarom Hans Vrakking – hoofdofficier in ruste – zich begin 2006, vlak na de eerste publicatie in de Telegraaf over de gelekte staatsgeheimen, tot officier van justitie Fred Teeven zou wenden.

Maandag legde advocaat Bas Martens over Vrakking bij pleidooi hierover een hypothese op tafel. Een snelle reconstructie. (lees meer…)

Op een dag zag Paul H. zijn pasfoto in de Telegraaf staan. Ernaast stond een verhaal waaruit bleek dat hij bij de BVD ook wel “Dirty Harry” werd genoemd. Hij was een soort landsverrader die staatsgeheimen had verkocht aan “staatsvijand” nummer één Mink K. Hij was na zijn vertrek ook verdachte geweest van een bomaanslag, schrijft de Telegraaf. Volgens de krant had hij moeten worden veroordeeld maar helaas, hij was ‘niet te pakken’. Dat hij misschien onschuldig was overwoog de krant niet.

Paul H had een ernstig probleem. Hij was al verdachte maar nu stond hij in de beeldvorming van het grote publiek ook al in één klap met 6-0 achter. Zie maar eens terug te komen. (lees meer…)

Dus Paul H. heeft staatsgeheimen aan Mink K. verkocht volgens justitie. Er hangt hem vijf jaar cel boven het hoofd. Tot nu toe heb ik niet gehoord dat Mink K. – deze zomer op vrije voeten – wegens heling van staatsgeheimen wordt vervolgd, maar dat komt misschien nog.

Officier van justitie Evert Harderwijk achtte het wettig en – ik citeer – ‘met enige aarzeling’, ook overtuigend bewezen dat Paul H. en Mink K. inderdaad een staatsgeheime handjeklap hadden gesloten. ‘Met enige aarzeling’, wat moet een burger die iets wil begrijpen van juristerij dáár nou weer mee? Dus wettelijk heeft hij het gedaan maar eigenlijk niet echt? Ofzoiets?
(lees meer…)

In de zaak Paul H. – die staatsgeheimen zou hebben verkocht aan Mink K. – komt het verschil tussen opsporingsonderzoek door de politie en onderzoek door de AIVD aan orde. Hoewel, wat is het verschil eigenlijk? Officier van justitie Evert Harderwijk maakte in zijn toelichting op de strafeis omstandig een punt van dat verschil. De AIVD heeft geen bevoegdheid tot het opsporen van strafbare feiten. De AIVD mag niet afluisteren, niet observeren en niet infiltreren om boeven te vangen. Zo staat het het heel gewichtig in de wet.

Maar zo is het eigenlijk helemaal niet in de praktijk. AIVD en recherche is soms één pot nat. (lees meer…)

Waarom moest Hans Vrakking woensdag onder ede zo worden doorgezaagd in de zaak van Paul H.? Het lijkt een ingewikkelde vorm van zwartepieten.

Een kernvraag in de zaak van Paul H. is hoe de staatsgeheimen nu bij dagblad De Telegraaf kwamen. Lekte oud-BVD’er Paul H. de stukken door? Of fourneerde Bas van Hout de stukken aan De Telegraaf? Eigenlijk is die laatste optie inmiddels net zo geloofwaardig als de eerste. Zat het lek eigenlijk niet heel ergens anders dan bij Paul H?

Hoe kwam Paul H. eigenlijk in beeld? Even wat hardop nadenken. En met name de chronologie op een rijtje zetten. (lees meer…)

Oud-hoofdofficier Hans Vrakking moest woensdag even zweten voor de Haagse rechtbank. Hij moest onder ede getuigen in de zaak van de gelekte staatsgeheimen. Had hij vorig jaar februari van John van den Heuvel van De Telegraaf gehoord dat er staatsgeheimen lagen bij journalist Bas van Hout of niet? Vrakking wist het echt niet meer. Hij wist niet meer dat hij Van den Heuvel over staatsgeheimen van de BVD aan de telefoon had gehad. Evenmin dat hij daarna oud-officier Fred Teeven had getipt dat Bas van Hout staatsgeheimen thuis had liggen en aangeboden had aan De Telegraaf. Hij had nog wel zijn agenda gecheckt en daarin stond een afspraak met Elsevier-journalist Gerlof Leistra. De inhoud van dat gesprek wist hij nog wel, dat was gegaan over Hollandse netwerken en Mink K.
(lees meer…)

Wat hebben Fred Teeven (kamerlid), Hans Vrakking (oud-hoofdofficier), Gerlof Leistra (journalist Elsevier) en John van den Heuvel (journalist Telegraaf) met elkaar gemeen? Dat ze allemaal moeten opdraven als getuige in de zaak van de lekkende staatsgeheimen naar de Telegraaf. Vrakking en Van den Heuvel zelfs onder ede bij de rechtbank. Leistra was donderdag 26 april bij de rechter-commissaris. (lees meer…)

Of de verklaring van Zeegers over de staatsgeheimen nu iets voorstelt of niet. De verdediging van Paul H. gaat er graag nog even op door en de rechtbank die het lekken van staatsgeheimen van de AIVD door Paul H. onderzoekt evenzeer. Daarom moeten Mink K. en diens vriendin donderdag 26 april bij de rechter-commissaris opdraven. (lees meer…)

Bram Zeegers heeft tegen de Rijksrecherche verteld over de relatie tussen Mink K. en Wim Endstra en Willem H.

De Telegraaf en Nieuwe Revu meldden woensdag al dat ook Willem Endstra de beschikking had over staatsgeheime BVD-stukken over Mink K. Dat staat in een verklaring van Bram Zeegers, vroeger adviseur van Endstra bij de politie. De verklaringen van Zeegers zijn toegevoegd aan het dossier tegen Willem Holleeder maar het gedeelte over Endstra was eruit gelaten. Dat stuk is nu ingebracht in het dossier van oud-BVD-medewerker Paul H.

Zeegers vertelt dat hij Wim Endstra hem in “februari of maart 2004″, een paar maanden voor de liquidatie van Endstra, in de kelder van Endstra’s kantoor aan de Apollolaan een paar velletjes A4 uit een BVD-onderzoek naar Mink K. te lezen gaf. Zeegers vertelt er inhoudelijk maar weinig over; wel bijvoorbeeld dat de groep van Kok snel kon beschikken over 200 tot 250 miljoen gulden of euro. Het meest interessante is wat Zeegers daarna tegen de Rijksrecherche vertelt. Die werd ingeschakeld om te onderzoeken hoe Endstra aan de staatsgeheimen kwam. (lees meer…)