onderwereldblog.nl

Het omslagverhaal in het nieuwe nummer van Koud Bloed gaat over Gwenette M. Diens hoofd staat ook op de cover evenals de voor- en achternaam. Er staat dan wel weer een balkje over zijn ogen. Doen we nou initialen of niet? Maar dit terzijde, het is een goed gedocumenteerd overzicht van wat de politie aan dossier tegen de man verzamelde in het afgelopen decennium. Eén van de interessante aspecten in het verhaal is zijn relatie met de ex-AIVD-informante Malika “K.” die bij de politie over de tap komt, ook al misschien omdat zijn vriendin en Malika elkaar kennen.

(lees meer…)

Endstra wist dus al van de dreiging op De Mol, misschien wel van ‘hun’, lees Holleeder. Maar hoe wist Holleeder er dan van af? Hadden de Joegoslaven de plannen met hem even doorgenomen? Dan zou Holleeder net zo makkelijk een medepleger kunnen zijn in de ogen van de hapgrage recherche. Hoe kan je van zoiets iets weten, als je er niks mee te maken hebt? Zoals we verderop zullen zien concludeert Jan van Looijen dat Endstra het van Holleeder hoorde, en een CIE-verbaal is zo getikt. Iets anders: waarom zijn die Joegoslaven eigenlijk niet aangehouden en vervolgd terzake hun voorbereidingshandelingen? (lees meer…)

Er speelde eind 2002 nog een ontvoeringsplan. Om precies te zijn vlak voordat het eerder behandelde kolderverhaal speelde. Een groep Joegoslavische criminelen zou op het punt hebben gestaan Johnny de Mol te ontvoeren. De beoogde losprijs zou tientallen miljoenen euro’s zijn geweest. Althans volgens de informatie die binnen zou zijn gekomen bij de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE) van de politie Amsterdam-Amstelland. De Telegraaf bericht erover in augustus 2003. Op de achterbank met Endstra hamert CIE-rechercheur Jan van Looijen erop dat hij die nare Joegoslaven hoogstpersoonlijk heeft aangesproken en die zaak dus mooi heeft stukgemaakt.

Dan het grappige: Willem Endstra wist het al. Hij wist in ieder geval van de plannen af in april 2003 en hij had het niet uit de krant. (lees meer…)

De beoogde gijzeling van Johnny de Mol door Willem Holleeder is best een lekker verhaal. Met als bezwaartje dat het meest smeuïge deel lulkoek bleek te zijn – de gijzelingsplannen zelf dus. Althans, daar lijkt het op want de politie kon niks vinden, en wie meeleest met de feiten zou de politie best gelijk kunnen geven. Zelfs Peter de Vries liet zijn licht schijnen en vond het niks. Toch zullen we later zien dat de non-lulkoek-elementen van het verhaal evenmin te versmaden zijn.

Maar eerst: terug naar het verre 2002. (lees meer…)

En daar was onderwereldblog plotseling zelf betrokkene in een kort geding voor de Amsterdamse rechtbank. De voorzieningenrechter oordeelde dat een verhaal in Revu over een onderzoek van de Rijksrecherche naar commissaris John Olierook van de Nationale Recherche onrechtmatig is. Olierook stelde na de zitting dat hij Revu kapot gaat maken. Nu hoeft onderwereldblog over deze kwestie gelukkig niet te zwijgen. Hoewel de uitspraak van de rechter de vrijheid van meningsuiting wel een waarschuwing gaf. (lees meer…)

“Sjaaltje” de informant is dood en de gewraakte liaison te Ankara is zijwaarts weggepromoveerd, maar de kou is niet uit de lucht. Bij het KLPD en de rijksoverheid zijn ze ongerust over de verhalen van doorleveren vanuit Turkije onder regie van een medewerker van het KLPD. Nova zou zomaar eens met nog andere details kunnen komen. Bovendien, er zijn nog vele andere nare verhalen over Turkije die wat verder zijn weggestopt, bijvoorbeeld dat van Hüseyin Baybasin. Als dat allemaal loskomt, welke koppen gaan er dan rollen?

De informant in de Benoit-zaak liet al op 31 mei 2007 in Istanbul op gewelddadige wijze gewelddadig het leven. Het eerste – figuurlijke – slachtoffer onder de Nederlandse ambtenaren – de voormalige liaison in Ankara, E. – is tijdens de rechtszaak en in een KLPD-rapport al afgeschminkt. E. lijkt de lijn mede te hebben opgezet en de informant gerund. (lees meer…)

Voor de volledigheid, dit vertelde La S. tegen de politie:
‘Een tijd geleden zat ik in Hilversum in de auto met Jesse toen Holleeder op een brommer aan kwam rijden. Holleeder en Jesse zijn aan een tafel gaan zitten en ik werd er later bijgeroepen. Het verhaal kwam dat Ali het idee had gehad om Peter R. de Vries in te schakelen om de CIE (Criminele Inlichtingen Eenheid) te beschadigen. (lees meer…)

Opvallende mededeling van de officier van justitie over Peter R. de Vries tijdens de pro forma zitting tegen de verdachten van van de moord op Houtman en Van der Bijl. In november 2004 zou in het Naardense restaurant Het Arsenaal een bijeenkomst hebben plaatsgevonden met Peter R. de Vries, Willem H., (de huidige kroongetuige) Peter la S. en Jesse R. Dit gerucht gonsde al. Maar de officier van justitie voegde er een paar feitjes bij. (lees meer…)

Het is journalistiek niet sjiek om door te emmeren over de printlijst van de telefonische contacten van John van den Heuvel van De Telegraaf. Want, als John goede bronnen heeft is dat te prijzen. Welke journalist zou niet het rijtje primeurs van Van den Heuvel op zijn conto willen hebben? In plaats van ze na te moeten bellen.
Daarom.
In de wapenzaak tegen Mink K. heb ik – samen met Van den Heuvel – voor het hof moeten getuigen. En net als Van den Heuvel heb ik gezwegen over bronnen. Gelukkig zijn we niet, als Koen Voskuil, gegijzeld. Er komt nu gelukkig een wet over het verschoningsrecht van journalisten.

Jacques K. denkt anders over bronnen. Hem hangt gevangenisstraf boven het hoofd omdat hij als “De Pet” politie-info zou hebben verkocht aan het criminele milieu. Hij zegt: ‘middels de printlijst van John kan ik bewijzen dat er anderen hebben gelekt.’ Wie dan? (lees meer…)

Na de uitzending van Nova over de ‘doorgeleverde’ Turkse heroine was niet iedereen overtuigd van dit verhaal. Natuurlijk had Fred Teeven twijfels, hij heeft een dubbele pet omdat hij in één van de affaires als officier van justitie betrokken was. Geen beste beurt van hem tijdens het vragenuurtje.

Maar er meldden zich ook tipgevers die stellen dat de weegfouten misschien toch echt weegfouten kunnen zijn. De pondspakken heroïne zijn namelijk doorgaans stevig verpakt om zo een reis door Azië en Europa heelhuids te kunnen doorstaan én om zo reukvrij mogelijk te zijn. ‘Per geperst pak van een pond kan de verpakking zo maar 50 tot 60 gram uitmaken’, stelt een bron. (lees meer…)