onderwereldblog.nl

Terwijl de officieren van justitie K. Plooij en M. Zwinkels met elkaar zaten te smoezen probeerde advocaat B. Ficq op te komen voor het lot van de arme Jan-Dirk Paarlberg, die er weliswaar met rechte rug bijzat maar wiens leven toch is geknakt door justite, aldus Ficq. ‘Onbeleefd’, vond ze, over dat smoezen. Gelukkig betuigde de keurige officier van justitie Zwinkels spijt:  ‘Ik zal het niet meer doen, mevrouw Ficq,’ sprak hij. En de voorzitter van de rechtbank hoopte dat de officieren voortaan voor overlegde schorsingen zouden benutten.

Maar goed. Sinds de moord op Wim Endstra in april 2004 zit Paarlberg met de gebakken peren. Verdacht van afpersing van zakenpartner Endstra en al veroordeeld door de media nog voordat vandaag het Paarlberg-proces inhoudelijk begon. En toen kwam de timide en bescheiden Paarlberg vorige week ook nog eens in opspraak omdat kaalplukteams al zijn huizen en kastelen binnenvielen en zelfs kleine persoonlijke eigendommen meenamen. (lees meer…)

Het hoger beroep in de “Pet”-zaak lijkt eigenlijk niet te draaien om de corruptie van Jacques K. en Hans van E. Er wordt voornamelijk gepraat over onderzoeken naar andere Amsterdamse dienders, die niet zijn vervolgd. Waarom zij niet? Jacques K. is bij de rechtbank vrijgesproken van lekken. Lekten die andere rechercheurs niet? Kennelijk niet, want er is geen bewijs gevonden. Maar wie lekte bijvoorbeeld dan naar Sam Klepper dat proces-verbaal over de liquidatie van Van Essen in 2000? Het Openbaar Ministerie probeert in de hoger beroep-zittingen het Amandel-onderzoek uit 2000 weg te houden. Dat moet, in het kader van de privacy, zegt de advocaat-generaal. (lees meer…)

Het onderzoek-je Amandel waar Plooij over moest getuigen bij het Amsterdamse hof speelde in 2000 en werd door het Bureau Interne Onderzoeken (BIO) van de Amsterdamse politie gedaan. Er lekte nogal wat in die tijd. En er waren verhalen over corrupte dienders bij districten 5 en 4, respectievelijk Van Leijenberglaan en IJ-tunnel. Er was ook een crimineel onderonsje geweest bij de Chinees aan de Stadionweg waar Sam Klepper een proces-verbaal over een liquidatie, van een dag oud, uit zijn achterzak haalde. Voor aantal rechercheurs, inclusief oud-rechercheur Hans van E. gaf Plooij in het Amandel-onderzoek een taplast. (lees meer…)

Officier van justitie bij het landelijk parket Koos Plooij kan getuigen als de beste. Dat zagen we al in de zaak van de man met het hondje. Daar moesten de verdedigers aantonen dat Plooij in 2001 wist van de inzet van een DEA-informant. Tijdens de zitting in hoger beroep van de  vrijgesproken “Pet” Jacques K. moesten de advocaten aantonen dat Plooij weet had van één bepaald onderzoek dat liep in 2000. In beide gevallen wist Plooij zich niks meer te herinneren.

Plooij gedroeg zich jongstleden vrijdag hetzelfde als in 2008 over de zaak van de man met het hondje.

Bij binnenkomst en vertrek maakte hij een Japans aandoende buiging van braafheid naar de raadsheren. En eenmaal gezeten, de blik trouwhartig in de richting van de voorzitter, de schouders een tikje deemoedig naar voren, wist hij nergens meer van. Soms raakte hij even met zijn wijsvinger zijn onderlip aan als hij extra zijn best deed om zich iets te herinneren. (lees meer…)

Endstra wist dus al van de dreiging op De Mol, misschien wel van ‘hun’, lees Holleeder. Maar hoe wist Holleeder er dan van af? Hadden de Joegoslaven de plannen met hem even doorgenomen? Dan zou Holleeder net zo makkelijk een medepleger kunnen zijn in de ogen van de hapgrage recherche. Hoe kan je van zoiets iets weten, als je er niks mee te maken hebt? Zoals we verderop zullen zien concludeert Jan van Looijen dat Endstra het van Holleeder hoorde, en een CIE-verbaal is zo getikt. Iets anders: waarom zijn die Joegoslaven eigenlijk niet aangehouden en vervolgd terzake hun voorbereidingshandelingen? (lees meer…)

Er speelde eind 2002 nog een ontvoeringsplan. Om precies te zijn vlak voordat het eerder behandelde kolderverhaal speelde. Een groep Joegoslavische criminelen zou op het punt hebben gestaan Johnny de Mol te ontvoeren. De beoogde losprijs zou tientallen miljoenen euro’s zijn geweest. Althans volgens de informatie die binnen zou zijn gekomen bij de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE) van de politie Amsterdam-Amstelland. De Telegraaf bericht erover in augustus 2003. Op de achterbank met Endstra hamert CIE-rechercheur Jan van Looijen erop dat hij die nare Joegoslaven hoogstpersoonlijk heeft aangesproken en die zaak dus mooi heeft stukgemaakt.

Dan het grappige: Willem Endstra wist het al. Hij wist in ieder geval van de plannen af in april 2003 en hij had het niet uit de krant. (lees meer…)

Sam Klepper maakte bij de Chinees in Amsterdam duidelijk aan Ton van D. dat ‘ik (Ton) zijn belangen aan het overhoop halen was.’ Geldelijke belangen bij Endstra, bedoelde Ton. Wat had Ton eigenlijk voor bijzonders bij de politie besproken, vroeg Sam Klepper en hij zwaaide met een proces-verbaal uit het onderzoek naar de poging tot moord op Ronald van E. in 1999.

Van D. zei een paar jaar later: ‘Het was van Sam een manier om te laten zien dat zij goed waren geïnformeerd. (…) Het gesprek verliep in goede sfeer.’ Gelukkig maar. (lees meer…)

Ton van D. vindt ‘niets meer frappant.’ Van D. was na de schietpartij op Ronald van E. met Kerstmis 1999 spoorslags naar de familie van Van E. in Amsterdam gereden maar hij had ook maatregelen getroffen. Omdat Ronald nog leefde en in het ziekenhuis werd verpleegd regelde Van D. ook bewaking in het ziekenhuis, voor het geval de moordenaars hun zaken nog wilden afmaken. Het was vertrouwde Rotterdamse beveiliging.

Eén van die Rotterdamse heren kwam nogal luid over een telefoonlijn. Hij zou Endstra moeten omleggen van Van D. (lees meer…)

Bij de Chinees op het Stadionplein zitten dus op 29 december 1999 Klepper en Ton van D., waarschijnlijk een beetje kribbig, tegenover elkaar. En daar tovert Sam Klepper dus plots een proces-verbaal over Van D. uit zijn achterzak.

Die kribbigheid lag voor de hand: het ging over (veel) Endstra-geld en bovendien was drie dagen eerder de XTC-gabber van Ton, Ronald van E., ernstig gewond geraakt bij een schietpartij. Jan Femer zat er ook een beetje bij; ‘om te bemiddelen’ tussen Van D. en Endstra/ Klepper. Nu kreeg men van de soms wat luidruchtige Femer niet de indruk dat hij in mediation geloofde. Maar Van D. heeft het wel verklaard.

Hij zei ook dat er een ‘lijfwacht’ van Klepper in beeld was, dat was verder niet van belang. Maar in retrospectief was die lijfwacht misschien toch wel van belang. Was het niet gewoon Willem Holleeder? Misschien sprak Ton daar liever niet over. Over de levenden is zwijgen soms goud tenslotte – zeker als ze nog vrij rondscooteren. (lees meer…)

Leuke kleine pv’tjes zitten soms verborgen in immense dossiers. Neem die kastenwand over Holleeder, daar zit een intrigerend verbaaltje van Rotterdammer Ton van D. in verscholen. Onderwerp: diens vergaderingen met de mede-investeerders in Wim Endstra. Terwijl de Kolbak-historie toch in op menige redactie ter inzage ligt is nog niemand begonnen over het overleg in de Chinees aan het Stadionplein. In dit soort verhalen uit de oude doos ligt toch vaak een sleuteltje tot het heden.

Misschien zegt dit Stadionplein-verhaal meer over de lekkende Amsterdamse politie dan die platgeciteerde strofe uit de achterbankgesprekken over een contact van Mink K. die Dino S. zou hebben overgenomen. Zou Mink nou werkelijk zo leep zijn dat hij desgevraagd in een verhoor die bewering van Endstra ook min of meer bevestigt?

Misschien is Mink toch wat linker. Het zou wel erg braaf zijn om ook maar iets te gaan onthullen over zijn contacten binnen de Amsterdamse politie. Nee, het Klepper-lek en de Chinees aan het Stadionplein zijn interessanter. (lees meer…)