onderwereldblog.nl

Tijdens de zitting vorige week vertelde Van E. aan de rechtbank waarom hij woest is over het bezoek van de CIE-rechercheurs. Volgens hem was het juist aan de politie te wijten dat er geruchten waren over dat hij zou praten met de politie, terwijl daar geen grond voor was. ‘Ze hebben overal met mijn verklaring gewapperd’, aldus Van E. De enige verklaring die hij aflegde, kort na zijn aanhouding in januari 2006, was niet erg interessant voor de Rijksrecherche. Ze zeiden daarom dat hij ‘kluisverklaringen’ kon afleggen ‘in verband met levensgevaar’ en filosofeerden zelfs over een getuigebeschermingsprogramma, aldus Van E. tegen de rechtbank. Maar Hans had niks te zeggen. (lees meer…)

‘Ik sta kennelijk op een dodenlijst’, riep oud-rechercheur Hans van E. onlangs boos uit op een zitting in de Pet-zaak. Dat hadden medewerkers van de Criminele Inlichtingendienst (CIE) hem deze zomer verteld. CIE-rechercheurs gaan graag even bij de mensen langs. Zo weet ik persoonlijk van drie mensen die het afgelopen jaar door de CIE zijn bezocht. ‘Je staat op een dodenlijst’ is dan soms letterlijk de boodschap. De CIE is verplicht een dreiging te melden. Er mogen natuurlijk geen doden vallen met medeweten van de politie.

Maar van wie de dreiging precies komt en hoe reëel de dreiging is wordt tijdens een CIE-bezoek zelden verteld. Dat leidt tot frustratie. Zeker als de bedreigde figuur even later gevraagd wordt of hij nog iets van Willem, Stanley of een andere dwarstraat gehoord heeft. ‘Is er nu echt wat, of willen ze me alleen uithoren?’, is dan de reactie. Met Hans van E. ging het als volgt: (lees meer…)

Hij werd er gek van. Rechercheur Jacques K. wist al tijden dat zijn eigen collega’s hem wilde laten uitglijden. Op tal manieren werd hij bespioneerd en zelfs afgeluisterd. De stroom in zijn auto bleek uitgevallen. De garagehouder sprak van rare draden in zijn auto. Vreemde inbraken in zijn huis. Afwijkende opdrachten.

Hij sprak erover met zijn chefs maar kreeg nul op het rekest: niks aan de hand, Jacques, je ziet spoken. Jacques was lastig en kritisch. En hij ’schreef alles op’. Jacques lag niet meer lekker bij de leiding van het korps.

Toeval of niet: hij moet strafrechterlijk opdraaien voor de talloze lekincidenten die de Amsterdamse politie beroemd hebben gemaakt. Jacques werd ‘De Pet’. Maar na een half jaar detentie en zeker vier jaar onderzoek zijn bijna alle ‘lekincidenten’ uit de ten lastelegging verdwenen.

Behalve ééntje: een valstrik van justitie. De blunder van Jacques. (lees meer…)

Waarom de officier van justitie Michiel Zwinkels zo moeilijk doet over het gebruik van de telefoon van Jacques K. als afluistermicrofoon mag Joost weten. Hij wil maar niet verklappen wat het “middel” is dat is gebruikt om K. direct af te luisteren. Hij spreekt geheimzinnig van een ‘voorwerp’ dat K. ‘op of aan het lichaam’ zou hebben gedragen. Terwijl een analyse van het NFI van een dergelijk OVC (opnemen vertrouwelijke communicatie)-gesprek al stelde dat uit “spectrale analyse van de opname toont een bandbreedte die past bij een opname via een telefoonverbinding.” Maar dat het een gsm is mag niemand weten: ‘opsporingsbelang’. Zo krijg je die paar boeven die hierover nog niets weten wel op het puntje van hun stoel.

Een brave KLPD-techneut die het “middel” had gecertificeerd deed ter zitting ook moeilijk: hij mocht het T-woord evenmin in de mond nemen. Zwinkels keek hem aldoor streng aan. Dan leggen wij het maar even uit. (lees meer…)

Toen de opnames ten gehore werden gebracht bleken er wel degelijk verstaanbare gesprekken van Jacques K. en zijn collega’s te horen. Maar er was ook een conversatie zonder verdachte K. maar met twee rechercheurs die kennelijk druk in de weer waren met het installeren van de microfoon-telefoon van K. Er klonken flarden als:

‘kijk dit gaat goed…’
‘nou, dit is de recorder.’
‘oh?’
(lachen)
‘kijk, dit is geheim, dat mag helemaal niet.’ (lees meer…)

Dat de Rijksrecherche de telefoon van vermeende Pet Jacques K. had gebruikt als afluistermicrofoon wisten we. Met een geprepareerde telefoon kon de recherche met gesprekken van K. meeluisteren terwijl de telefoon gewoon op standby stond. Vandaag moest teamleider Mos voor de rechtbank een aantal vragen beantwoorden over de inzet van dit “bijzondere opsporingsmiddel”. Dat ging niet helemaal lekker.

Volgens Mos was er een aantal keer ‘proefgedraaid’ met het afluisteren maar daarbij was er niks opgenomen en te verstaan geweest.
‘Echt niet?’, vroeg advocaat Meijering.
‘Nee’, zei de teamleider, die overigens onder ede stond. Hap, dacht Meijering, om vervolgens aan te kondigen dat hij wel degelijk opnames kon laten horen. Hier en nu. En ja hoor: er bleken wel degelijk verstaanbare opnames van dat proefdraaien te zijn. (lees meer…)

Ex-rechercheur Jacques K. heeft gelekt naar de Hell’s Angels over de inval in oktober 2005. Die stelling verdedigt het openbaar ministerie deze week in het Pet-Proces. Maar ja: er waren meerdere journalisten vooraf op de hoogte en ook de rijksrechercheurs stellen tijdens een verhoor dat de inval op meerdere plaatsen bekend was. In Angel’s Place hingen er ook al briefjes op het prikbord met een waarschuwing voor de komende inval.

Jacques K. vertelde tijdens de zitting dat hij de nacht van de inval standby in de struiken lag bij de secretaris van de Hell’s Angels. Ze zagen dat deze Angel een uur na de inval in Angel’s Place nog heel laat bezoek kreeg van iemand die even bleef praten en kort na 03.00 snel weer vertrok. (lees meer…)

In antwoord op de vraag waar nou precies de lek-verdenking tegen Jacques K. in is gelegen sprak officier van justitie Michiel Zwinkels: “leest U het dossier maar.” Honende blikken van de advocaten van K. waren zijn deel.

Die hebben hier wel een puntje. Hoe het Openbaar Ministerie ook probeert K. als een slechterik neer te zetten, de feiten en omstandigheden zijn niet vreselijk overtuigend. Misschien zetten de Rijksrecherche en zijn politie-collega’s daarom een jaar geleden een valstrik op om te bewijzen dat K. informatie naar het milieu liet lekken. Na het klappen van de val werden K. en medeverdachte Hans van E. aangehouden. Zo’n valstrik gaat als volgt. (lees meer…)

Vermeende Pet Jacques K. gaat uit een ander vaatje tappen. Dat werd duidelijk door zijn optreden in Nova en zijn wisseling van raadsman. De vorige, Cees Dekker, adviseerde geruisloosheid. Voor opvolgers Van Kleef en Meijering geldt de aanval - en een zekere luidruchtigheid - als beste verdediging.

Voor wie het nog niet begrepen had legde Nico Meijering het maandag nog een keer uit: (lees meer…)

In de geschiedenis van de lekkende Amsterdamse politie spelen een aantal journalisten een rol. Televisieprogramma Zembla liet in 2003 een tweetal processen-verbaal van de Amsterdamse CIE zien. De Rijksrecherche neemt daar in het onderzoek naar Jacques K. nota van maar geeft geen verslag van onderzoek hiernaar. Dat doet ze wel naar het uitlekken van een powerpoint-presentatie met daarop schema’s van (mogelijk) betrokkenen bij liquidaties. (lees meer…)