onderwereldblog.nl

Terwijl de officieren van justitie K. Plooij en M. Zwinkels met elkaar zaten te smoezen probeerde advocaat B. Ficq op te komen voor het lot van de arme Jan-Dirk Paarlberg, die er weliswaar met rechte rug bijzat maar wiens leven toch is geknakt door justite, aldus Ficq. ‘Onbeleefd’, vond ze, over dat smoezen. Gelukkig betuigde de keurige officier van justitie Zwinkels spijt:  ‘Ik zal het niet meer doen, mevrouw Ficq,’ sprak hij. En de voorzitter van de rechtbank hoopte dat de officieren voortaan voor overlegde schorsingen zouden benutten.

Maar goed. Sinds de moord op Wim Endstra in april 2004 zit Paarlberg met de gebakken peren. Verdacht van afpersing van zakenpartner Endstra en al veroordeeld door de media nog voordat vandaag het Paarlberg-proces inhoudelijk begon. En toen kwam de timide en bescheiden Paarlberg vorige week ook nog eens in opspraak omdat kaalplukteams al zijn huizen en kastelen binnenvielen en zelfs kleine persoonlijke eigendommen meenamen. (lees meer…)

Het hoger beroep in de “Pet”-zaak lijkt eigenlijk niet te draaien om de corruptie van Jacques K. en Hans van E. Er wordt voornamelijk gepraat over onderzoeken naar andere Amsterdamse dienders, die niet zijn vervolgd. Waarom zij niet? Jacques K. is bij de rechtbank vrijgesproken van lekken. Lekten die andere rechercheurs niet? Kennelijk niet, want er is geen bewijs gevonden. Maar wie lekte bijvoorbeeld dan naar Sam Klepper dat proces-verbaal over de liquidatie van Van Essen in 2000? Het Openbaar Ministerie probeert in de hoger beroep-zittingen het Amandel-onderzoek uit 2000 weg te houden. Dat moet, in het kader van de privacy, zegt de advocaat-generaal. (lees meer…)

Het onderzoek-je Amandel waar Plooij over moest getuigen bij het Amsterdamse hof speelde in 2000 en werd door het Bureau Interne Onderzoeken (BIO) van de Amsterdamse politie gedaan. Er lekte nogal wat in die tijd. En er waren verhalen over corrupte dienders bij districten 5 en 4, respectievelijk Van Leijenberglaan en IJ-tunnel. Er was ook een crimineel onderonsje geweest bij de Chinees aan de Stadionweg waar Sam Klepper een proces-verbaal over een liquidatie, van een dag oud, uit zijn achterzak haalde. Voor aantal rechercheurs, inclusief oud-rechercheur Hans van E. gaf Plooij in het Amandel-onderzoek een taplast. (lees meer…)

Officier van justitie bij het landelijk parket Koos Plooij kan getuigen als de beste. Dat zagen we al in de zaak van de man met het hondje. Daar moesten de verdedigers aantonen dat Plooij in 2001 wist van de inzet van een DEA-informant. Tijdens de zitting in hoger beroep van de  vrijgesproken “Pet” Jacques K. moesten de advocaten aantonen dat Plooij weet had van één bepaald onderzoek dat liep in 2000. In beide gevallen wist Plooij zich niks meer te herinneren.

Plooij gedroeg zich jongstleden vrijdag hetzelfde als in 2008 over de zaak van de man met het hondje.

Bij binnenkomst en vertrek maakte hij een Japans aandoende buiging van braafheid naar de raadsheren. En eenmaal gezeten, de blik trouwhartig in de richting van de voorzitter, de schouders een tikje deemoedig naar voren, wist hij nergens meer van. Soms raakte hij even met zijn wijsvinger zijn onderlip aan als hij extra zijn best deed om zich iets te herinneren. (lees meer…)

AANVULLING: Oldekamp is inmiddels van de Pet-zaak afgehaald.

Gert Oldekamp maakte geen beste beurt als getuige en officier van justitie in de Hell’s Angels-zaak. Hij wist niet precies hoe het zat met de regels omtrent het vernietigen van telefoongesprekken van advocaten en hun cliënten. Mapjes ongelezen in de kast laten liggen, vergeten, stom zeg!

Kort en goed: niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie was het gevolg. Eerder wilde Oldekamp strafrechter worden maar dat was al afgeschoten. Na zijn Hell’s Angels-zaak volgde promotie naar een windstille plek in Arnhem, waar hij oorlogsmisdadigers moest vervolgen.

Maar Oldekamp is plots terug in het Amsterdamse leven. (lees meer…)

Ton van D. vindt ‘niets meer frappant.’ Van D. was na de schietpartij op Ronald van E. met Kerstmis 1999 spoorslags naar de familie van Van E. in Amsterdam gereden maar hij had ook maatregelen getroffen. Omdat Ronald nog leefde en in het ziekenhuis werd verpleegd regelde Van D. ook bewaking in het ziekenhuis, voor het geval de moordenaars hun zaken nog wilden afmaken. Het was vertrouwde Rotterdamse beveiliging.

Eén van die Rotterdamse heren kwam nogal luid over een telefoonlijn. Hij zou Endstra moeten omleggen van Van D. (lees meer…)

Steeds verder inzoomen op een bepaald thema is soms verhelderend. Het kan een kijk kan geven op het grotere geheel. In dit geval de houding van officier van justitie Michiel Zwinkels in het Pet-proces. Nog eventjes verder dus over dat één-regelige mailtje aan groepsadressant ‘Brothers’ van de Hell’s Angels-secretaris.

Lek-verdachte Jacques K. - oud-rechercheur - had dat mailtje bij de zoeking gezien op de computer van de secretaris. Hij zei er zelfs een proces-verbaal van op te hebben gemaakt. K. - de zogenoemde Pet - wilde met dat waarschuwingsmailtje bewijzen dat de secretaris van de Hell’s Angels een uur na de inval in Angel’s Place hiervan kennelijk niet op de hoogte was. Maar het mailtje was weg. Niet te vinden, zei Zwinkels aanvankelijk tegen de rechtbank. Hij had maanden de tijd gekregen om te zoeken.

Was dat nou echt waar? Laten we even meekijken met Zwinkels, waarbij we moeten bedenken dat hij zowel officier in de Pet-zaak is als in de Acroniem-zaak tegen de Hell’s Angels. Dit waren de aanwijzingen en vindplaatsen. (lees meer…)

Nog even ter completering de letterlijke tekst van de e-mail die kwijt was. De secretaris van de Hell’s Angels verstuurde het kort nadat hij rond 03.00, een uur na de inval in Angel’s Place, bezoek kreeg van een collega-Angel. Jacques K. herinnerde zich dat hij het de volgende dag bij de zoeking als laatst verstuurde e-mail op de computer van de secretaris had gezien. K. wordt ervan verdacht de plannen voor de inval kort tevoren te hebben gelekt naar de Angel’s, maar deze e-mail was niet in zijn strafdossier te vinden. (lees meer…)

Het is journalistiek niet sjiek om door te emmeren over de printlijst van de telefonische contacten van John van den Heuvel van De Telegraaf. Want, als John goede bronnen heeft is dat te prijzen. Welke journalist zou niet het rijtje primeurs van Van den Heuvel op zijn conto willen hebben? In plaats van ze na te moeten bellen.
Daarom.
In de wapenzaak tegen Mink K. heb ik - samen met Van den Heuvel - voor het hof moeten getuigen. En net als Van den Heuvel heb ik gezwegen over bronnen. Gelukkig zijn we niet, als Koen Voskuil, gegijzeld. Er komt nu gelukkig een wet over het verschoningsrecht van journalisten.

Jacques K. denkt anders over bronnen. Hem hangt gevangenisstraf boven het hoofd omdat hij als “De Pet” politie-info zou hebben verkocht aan het criminele milieu. Hij zegt: ‘middels de printlijst van John kan ik bewijzen dat er anderen hebben gelekt.’ Wie dan? (lees meer…)

Die malle Jacques K. (Pet-verdachte) bleef maar doorzeuren over een waarschuwingsmailtje dat de secretaris van de Hell’s Angels zou hebben verstuurd na de inval in Angel’s Place. K. zou dagen van tevoren naar de Hell’s Angels hebben gelekt over de inval in oktober 2005, zegt justitie. Maar als dat zo is, waarom werd een uur na de inval (om 03.00) dan de secretaris van de club bezocht en waarom stuurde deze dan rond 04.00 nog een waarschuwingsmailtje over de inval rond naar andere clubleden? K. had de inval toch al ruimschoots tevoren naar de motorbende gelekt?

Dat ontlastende mailtje is helemaal niet te vinden, zei officier van justitie Michiel Zwinkels tegen de rechtbank.

Maar het bestaat wel. Eindelijk gevonden en gefaxt aan de rechtbank. Wat zei Zwinkels ook weer tegen de rechtbank? (lees meer…)