onderwereldblog.nl

Vorige week was er onrust in de huizen van bewaring Het Schouw en Demersluis, de “middelste torens” van de Bijlmerbajes. Rond dezelfde tijd verscheen in Vrij Nederland een groot verhaal (van mijn hand, ‘Bak vol Zorgen’) over de Bijlmerbajes. Rode draad van dit verhaal was dat door personeels- en geldgebrek instellingen als de Bijlmerbajes kampen met corruptie en onvoldoende kwaliteit op de werkvloer. ‘Mondige mensen die kritiek hebben worden er langzamerhand uitgewerkt,’ zegt een oud-ABVAKABO medewerker. ‘Als er iets mis is zoeken ze de zaak niet uit. Nee, ze gaan kijken wat er mis is met de klager.’ Dat soort zaken. Het verhaal legde de oorzaken van de onrust deels bloot.

Our online pharmacy is the perfect resource for people to get their drugs without any hassles or awkwardness. cialis We work hard to make sure you save money every time you shop with us. levitrasoma At our online store, you pay less and get more. viagra

Inmiddels heeft de directeur van de PI Amsterdam gereageerd op het artikel in Vrij Nederland, op het intranet van justitie.
(lees meer…)

Sam Klepper maakte bij de Chinees in Amsterdam duidelijk aan Ton van D. dat ‘ik (Ton) zijn belangen aan het overhoop halen was.’ Geldelijke belangen bij Endstra, bedoelde Ton. Wat had Ton eigenlijk voor bijzonders bij de politie besproken, vroeg Sam Klepper en hij zwaaide met een proces-verbaal uit het onderzoek naar de poging tot moord op Ronald van E. in 1999.

Van D. zei een paar jaar later: ‘Het was van Sam een manier om te laten zien dat zij goed waren geïnformeerd. (…) Het gesprek verliep in goede sfeer.’ Gelukkig maar. (lees meer…)

Ton van D. vindt ‘niets meer frappant.’ Van D. was na de schietpartij op Ronald van E. met Kerstmis 1999 spoorslags naar de familie van Van E. in Amsterdam gereden maar hij had ook maatregelen getroffen. Omdat Ronald nog leefde en in het ziekenhuis werd verpleegd regelde Van D. ook bewaking in het ziekenhuis, voor het geval de moordenaars hun zaken nog wilden afmaken. Het was vertrouwde Rotterdamse beveiliging.

Eén van die Rotterdamse heren kwam nogal luid over een telefoonlijn. Hij zou Endstra moeten omleggen van Van D. (lees meer…)

Bij de Chinees op het Stadionplein zitten dus op 29 december 1999 Klepper en Ton van D., waarschijnlijk een beetje kribbig, tegenover elkaar. En daar tovert Sam Klepper dus plots een proces-verbaal over Van D. uit zijn achterzak.

Die kribbigheid lag voor de hand: het ging over (veel) Endstra-geld en bovendien was drie dagen eerder de XTC-gabber van Ton, Ronald van E., ernstig gewond geraakt bij een schietpartij. Jan Femer zat er ook een beetje bij; ‘om te bemiddelen’ tussen Van D. en Endstra/ Klepper. Nu kreeg men van de soms wat luidruchtige Femer niet de indruk dat hij in mediation geloofde. Maar Van D. heeft het wel verklaard.

Hij zei ook dat er een ‘lijfwacht’ van Klepper in beeld was, dat was verder niet van belang. Maar in retrospectief was die lijfwacht misschien toch wel van belang. Was het niet gewoon Willem Holleeder? Misschien sprak Ton daar liever niet over. Over de levenden is zwijgen soms goud tenslotte - zeker als ze nog vrij rondscooteren. (lees meer…)

Leuke kleine pv’tjes zitten soms verborgen in immense dossiers. Neem die kastenwand over Holleeder, daar zit een intrigerend verbaaltje van Rotterdammer Ton van D. in verscholen. Onderwerp: diens vergaderingen met de mede-investeerders in Wim Endstra. Terwijl de Kolbak-historie toch in op menige redactie ter inzage ligt is nog niemand begonnen over het overleg in de Chinees aan het Stadionplein. In dit soort verhalen uit de oude doos ligt toch vaak een sleuteltje tot het heden.

Misschien zegt dit Stadionplein-verhaal meer over de lekkende Amsterdamse politie dan die platgeciteerde strofe uit de achterbankgesprekken over een contact van Mink K. die Dino S. zou hebben overgenomen. Zou Mink nou werkelijk zo leep zijn dat hij desgevraagd in een verhoor die bewering van Endstra ook min of meer bevestigt?

Misschien is Mink toch wat linker. Het zou wel erg braaf zijn om ook maar iets te gaan onthullen over zijn contacten binnen de Amsterdamse politie. Nee, het Klepper-lek en de Chinees aan het Stadionplein zijn interessanter. (lees meer…)

Steeds verder inzoomen op een bepaald thema is soms verhelderend. Het kan een kijk kan geven op het grotere geheel. In dit geval de houding van officier van justitie Michiel Zwinkels in het Pet-proces. Nog eventjes verder dus over dat één-regelige mailtje aan groepsadressant ‘Brothers’ van de Hell’s Angels-secretaris.

Lek-verdachte Jacques K. - oud-rechercheur - had dat mailtje bij de zoeking gezien op de computer van de secretaris. Hij zei er zelfs een proces-verbaal van op te hebben gemaakt. K. - de zogenoemde Pet - wilde met dat waarschuwingsmailtje bewijzen dat de secretaris van de Hell’s Angels een uur na de inval in Angel’s Place hiervan kennelijk niet op de hoogte was. Maar het mailtje was weg. Niet te vinden, zei Zwinkels aanvankelijk tegen de rechtbank. Hij had maanden de tijd gekregen om te zoeken.

Was dat nou echt waar? Laten we even meekijken met Zwinkels, waarbij we moeten bedenken dat hij zowel officier in de Pet-zaak is als in de Acroniem-zaak tegen de Hell’s Angels. Dit waren de aanwijzingen en vindplaatsen. (lees meer…)

Nog even ter completering de letterlijke tekst van de e-mail die kwijt was. De secretaris van de Hell’s Angels verstuurde het kort nadat hij rond 03.00, een uur na de inval in Angel’s Place, bezoek kreeg van een collega-Angel. Jacques K. herinnerde zich dat hij het de volgende dag bij de zoeking als laatst verstuurde e-mail op de computer van de secretaris had gezien. K. wordt ervan verdacht de plannen voor de inval kort tevoren te hebben gelekt naar de Angel’s, maar deze e-mail was niet in zijn strafdossier te vinden. (lees meer…)

Het is journalistiek niet sjiek om door te emmeren over de printlijst van de telefonische contacten van John van den Heuvel van De Telegraaf. Want, als John goede bronnen heeft is dat te prijzen. Welke journalist zou niet het rijtje primeurs van Van den Heuvel op zijn conto willen hebben? In plaats van ze na te moeten bellen.
Daarom.
In de wapenzaak tegen Mink K. heb ik - samen met Van den Heuvel - voor het hof moeten getuigen. En net als Van den Heuvel heb ik gezwegen over bronnen. Gelukkig zijn we niet, als Koen Voskuil, gegijzeld. Er komt nu gelukkig een wet over het verschoningsrecht van journalisten.

Jacques K. denkt anders over bronnen. Hem hangt gevangenisstraf boven het hoofd omdat hij als “De Pet” politie-info zou hebben verkocht aan het criminele milieu. Hij zegt: ‘middels de printlijst van John kan ik bewijzen dat er anderen hebben gelekt.’ Wie dan? (lees meer…)

Die malle Jacques K. (Pet-verdachte) bleef maar doorzeuren over een waarschuwingsmailtje dat de secretaris van de Hell’s Angels zou hebben verstuurd na de inval in Angel’s Place. K. zou dagen van tevoren naar de Hell’s Angels hebben gelekt over de inval in oktober 2005, zegt justitie. Maar als dat zo is, waarom werd een uur na de inval (om 03.00) dan de secretaris van de club bezocht en waarom stuurde deze dan rond 04.00 nog een waarschuwingsmailtje over de inval rond naar andere clubleden? K. had de inval toch al ruimschoots tevoren naar de motorbende gelekt?

Dat ontlastende mailtje is helemaal niet te vinden, zei officier van justitie Michiel Zwinkels tegen de rechtbank.

Maar het bestaat wel. Eindelijk gevonden en gefaxt aan de rechtbank. Wat zei Zwinkels ook weer tegen de rechtbank? (lees meer…)

Tijdens de zitting vorige week vertelde Van E. aan de rechtbank waarom hij woest is over het bezoek van de CIE-rechercheurs. Volgens hem was het juist aan de politie te wijten dat er geruchten waren over dat hij zou praten met de politie, terwijl daar geen grond voor was. ‘Ze hebben overal met mijn verklaring gewapperd’, aldus Van E. De enige verklaring die hij aflegde, kort na zijn aanhouding in januari 2006, was niet erg interessant voor de Rijksrecherche. Ze zeiden daarom dat hij ‘kluisverklaringen’ kon afleggen ‘in verband met levensgevaar’ en filosofeerden zelfs over een getuigebeschermingsprogramma, aldus Van E. tegen de rechtbank. Maar Hans had niks te zeggen. (lees meer…)