Op een dag zag Paul H. zijn pasfoto in de Telegraaf staan. Ernaast stond een verhaal waaruit bleek dat hij bij de BVD ook wel “Dirty Harry” werd genoemd. Hij was een soort landsverrader die staatsgeheimen had verkocht aan “staatsvijand” nummer één Mink K. Hij was na zijn vertrek ook verdachte geweest van een bomaanslag, schrijft de Telegraaf. Volgens de krant had hij moeten worden veroordeeld maar helaas, hij was ‘niet te pakken’. Dat hij misschien onschuldig was overwoog de krant niet.
Paul H had een ernstig probleem. Hij was al verdachte maar nu stond hij in de beeldvorming van het grote publiek ook al in één klap met 6-0 achter. Zie maar eens terug te komen.
Zijn omzichtig maar scherp zeilende advocaat Bas Martens prikte tijdens de terechtzittingen al aardig wat ballonnen door over de vermeende praktijken van Dirty Harry. In zijn pleidooi zette hij het maandag jl. nog eens op een rij.
Er zijn verschillende AIVD-getuigen die deze Dirty Harry juist een betrouwbare collega vonden, met een uitstekende staat van dienst. Van enige ‘wraak van Dirty Harry’ zoals het ochtendblad schreef blijkt niets in het dossier. Paul H. vertrok in 2000 plotseling bij de dienst toen er een granaat in zijn auto werd gevonden. Hij voelde zich bedreigd en vreesde dat hij was gecompromitteerd als BVD-undercover. Daarna is hij alleen nog een keer onder begeleiding in het BVD-gebouw terug geweest. Als wraak een motief zou zijn geweest had hij in ieder geval geen gelegenheid meer om nog staatsgeheimen te ontvreemden uit het hoofdkantoor.
Paul H. kwam daar eigenlijk toch al zelden. Hij was een ‘operateur’ die zich bewoog in een zeer gevaarlijk milieu. Anderen dan H. hadden beter toegang tot de staatsgeheimen. Zeker omdat het beveiligingsprotocol in de praktijk destijds lang niet waterdicht was, zo getuigen oud-BVD-collega’s. Als het mandje, eigenlijk.
Er was ook een BVD’er die zeker toegang had tot alle stukken. Hij was een ‘verwerker’ op het hoofdkantoor, waar alle informatiestromen over de onderzoeken van Paul H. en zijn team samenkwamen. Deze Roel is net als Dirty Harry weg bij de dienst. Met een klein verschil: Roel moest weg omdat er een integriteitsprobleem speelde. Bij Dirty Harry niet. Alweer volgens oud-collega’s van de dienst.
In haar ambtsberichten naar het Openbaar Ministerie zwijgt de AIVD over deze Roel. De dienst ziet officiëel Paul H. als de voornaamste verdachte en stuurde wel ambtsberichten die Paul H. beschuldigden.
Dossiers voor de rechter samenstellen - dit erin en dat eruit - is ook een kwestie van beeldvorming, net als de naam Dirty Harry lekken naar de Telegraaf.
