De Criminele Inlichtigeneenheid (CIE) van de Amsterdamse politie vermoedde ten tijde van de achterbankgesprekken dat het afpersingsgeld van Endstra naar bedrijven van John de Mol zou gaan. Kennelijk zijn er door de politie geen betalingen aan De Mol aangetroffen. Maar er is niet veel onderzoek naar die mogelijke geldstroom gedaan. Wel zijn Endstra’s betalingen naar (bedrijven van) Paarlberg in kaart gebracht. Nu - zo’n zes jaar later - is nog steeds niet duidelijk - indien Holleeder Endstra afperste - waar dat geld dan heen gezonden werd.
In dat verband is de recente verklaring van Arnold Endstra nogal relevant.
Die heeft op 9 maart 2009 aan de rechter-commissaris in de zaak Paarlberg verteld dat Endstra veel meer aantekeningen met bedragen had liggen maar dat Haico Endstra had bepaald wat wel en wat niet naar de politie moest. Dus de politie heeft niet alle geldstromen in beeld.
Wat Endstra administratief allemaal in zijn hoofd had staat natuurlijk niet vermeld in de dozen met dossiers uit het kantoor aan de Apollolaan. Ook niet in de memo’s die een belastingambtenaar daarover zo braaf in memo’s aan de politie rapporteert. Maar misschien wel deels in de aantekeningen die bij een Bredaas vriendinnetje van Endstra zijn gevonden.
Arnold - neef van - Endstra trof daar dagboekaantekeningen en financiële informatie aan die hij bij Haico - broer van - heeft gebracht. Haico heeft dus een handige voorselectie gemaakt, maar die is misschien niet zo handig voor de waarheidsvinding.
Nu heeft de politie vooral inzicht in betalingen aan Paarlberg, betalingen die - zegt diens advocaat - geheel verklaarbaar zijn uit normale zakelijke transacties.
Na de brief van Plooij over John de Mol in de Holeeder-zaak zal de advocaat van Paarlberg wel willen weten waarom niet beter is gezocht naar de geruchten over John de Mol. En wat Endstra allemaal opkrabbelde in die ontbrekende financiële aantekeningen uit Breda.
