Op woensdag 6 september 2006 vergaderen drie KLPD’ers van Turkse afkomst met hun teamleider. Ze zijn allemaal van de geheime sectie: de Criminele Inlichtingeneenheid (CIE). Een pijnlijk onderwerp ligt op tafel. Rechercheurs Kaya en Seyfi praten niet meer met elkaar. Dat komt: Kaya zegt dat Seyfi voor de AIVD werkt.
Sterker: Seyfi zou een politietolk hebben gevraagd informatie voor de AIVD in te winnen over politieman Ahmed. Ahmed kennen we nog: het is de veel besproken Turkse tolk, die de status had van teamleider en vanaf 2005 niet meer mocht werken omdat hij informatie naar de Turkije zou lekken.
Dit alles staat in een gespreksverslag dat is gestuurd aan de allerhoogste CIE’er die Nederland kent: Curd Brenninkmeijer van het KLPD.
Meer details:
Medio 2006 gaat Kaya plassen in de Kolonel Six-kazerne in Amsterdam, toenmalig CIE-kantoor van NR Randstad-Noord. Toevallig plast een politietolk daar ook op dat moment. De tolk vertelt aan Kaya dat Seyfi hem heeft gevraagd informatie in te winnen voor de AIVD. CIE-regels zeggen dat je zoiets dan aan je teamleider meldt, dat doet de brave Kaya ook. De teamleider geeft het door aan de leiding van de CIE en de leiding van de unit NR Randstad-Noord. Verder zegt de teamleider aan Kaya: doe maar voorzichtig aan met die Seyfi; een CIE wil immers geen pottenkijkers, ook al zijn ze van de AIVD.
Dan wordt het spannend, want Kaya en Seyfi hebben immers al weken niet meer met elkaar gepraat. Kaya vraagt direct aan Seyfi of het verhaal waar is. Natuurlijk, Seyfi zegt dat het onzin is, maar goed, dat hoort er nu eenmaal bij als je voor de AIVD werkt. Je weet het dus nooit.
‘Seyfi geeft aan dat hij eerder een vijand dan een vriend van de AIVD is, ondanks dat hij voor de AIVD als gastacteur in hun opleidingen fungeert.’
Plotseling wordt alles dan weer koek en ei, aldus het verslag:
‘Kaya geeft vervolgens aan dat zijn veronderstellingen onjuist zijn geweest en dat het hem spijt dat e.e.a. zo gelopen is. Wat hem betreft behoort zijn verstoorde verhouding met Seyfi tot het verleden. Seyfi stemt hier mee in en beschouwt de verstoorde verhouding eveneens als verleden tijd.’
Gelukkig maar!
Hoewel, de derde CIE’er die het verslagje schrijft, heeft er zo zijn eigen gedachten over…
(uit veiligheidsoverwegingen zijn de namen van de betrokkenen gefingeerd)
