Onderwereldblog nam onlangs een kijkje in de Osdorpse bunker bij het hoger beroep tegen Holleeder c.s. Aan de orde waren de achterbankgesprekken. Een collega-journalist vond dit hoger beroep ‘nauwelijks meer interessant voor het grote publiek en een herhaling van zetten.’ En opnieuw die tapes: ‘pfff,’ zei hij. Geen journalist te bekennen die middag. Onderwereldblog vindt hoger beroepen en achterbanken juist het meest interessant. In het hoger beroep - en op de achterbank - krijg je vaak onverwachte details die wat kleur geven aan de blauwdruk die iedereen al kent. In dit geval: Holleeder als bloeddorstige capo en Endstra de witte raaf.
Neem die Mieremet, die was er niet bij op de achterbank. Hij leeft nog wel in 2003 als de gesprekken met de drie CIE-rechercheurs worden gevoerd. Over Holleeder en Dino weet Endstra van allerlei criminele weetjes op te dissen.
Niets over Mieremet. Integendeel:
‘die vrouw van die vent heb ik gewoon mee laten doen in een BV. Nou, en die vrouw heeft gewoon geld verdiend. Die verdient gewoon geld.’
Zegt Endstra over de vrouw van Mieremet en California Properties. Daarin zat allemaal heel net wit geld van het echtpaar Mieremet. Stijn Franken, de advocaat van Holleeder, gelooft dat niet.
Verder is de arme Johnny volgens Endstra op de achterbank ‘ten einde raad’ en ‘in tranen’. En hij wordt zwaar bedreigd door Holleeder.
Alles goed en wel maar het het is duidelijk dat Endstra op de achterbank over iedereen nare verhalen wil vertellen behalve over Mieremet. Kennelijk zijn de zaken tussen Endstra en Mieremet netjes afgehecht ten tijde van de achterbankgesprekken.
En dat terwijl Mieremet toch met een pistool heeft staan zwaaien bij Endstra op kantoor. Dat verhaal heeft Mink K. desgevraagd bevestigd aan de recherche. Mink: ‘Endstra had een still (uit een bewakingsvideo) van die bedreiging.’ Die had Endstra ook nog aan hem aangeboden.
Holleeder deed ter zitting over Mink nog een duit in het zakje: ‘Dat was een relatie van Endstra. Ik heb K. later ook wel leren kennen maar hij was oorspronkelijk een relatie van meneer Endstra.’ Holleeder bedoelt maar, wie is hier nou crimineel?
Zonder deze Holleeder als een brave bankemployé neer te zetten. Het blijft fascinerend: die achterbankgesprekken als belangrijk bewijs. Zoals een agent van politie zei: ‘Endstra vertelt toch een boel over artikel 140 op die achterbank. Je kan hem toch gewoon pakken als lid van de criminele organisatie.’
