Een verzameling betrekkelijk ouden van dagen keek de Rotterdamse rechtbank in het gezicht bij de pro forma-behandeling van de 2260 kilo-zaak. De Rotterdammer Ad M. (1969) is een jonkie, hoewel die ook al begint te grijzen. En natuurlijk keek Greg R. (1948) buitengewoon jeugdig uit zijn ogen, en hij is zeker niet grijs. Op de gang speelde zijn recent geboren jongste met een ballonnetje.
Volgens de officier van justitie is het onderzoek naar de betrokkenheid van alle verdachten bij de 2260 Braziliaanse kilo’s - die alweer zo’n driekwart jaar vastzitten - voltooid. Op wat rechtshulpverzoeken en een bezoekje aan Brazilië na.
Greg R. wordt verdacht van behulpzaam zijn bij overtreding van de Opiumwet (10a). Dat is eigenlijk helemaal niet zo erg, betoogde zijn advocaat Nico Meijering. R. was ook nooit in het gewraakte plaatsje Itatiba geweest waar die ‘troep’ lag. Wel in Brazilië maar dat was voor een cosmetische operatie aan zijn gezicht en voor een onroerendgoed-transactie. Dat wel.
Nou, zei de officier, Greg R. was met een zekere Bessel P. in Brazilië en die was toch echt aan het rondscharrelen en aan het bellen over die kilo’s. En stuurt die Bessel na de vondst van de eerste partij niet een sms naar Greg R. dat iemand 1000 euro bij de bushalte is verloren? Bovendien wees de officier van justitie op de tapgesprekken over 750 en 1000. Dat ging heus niet over grond, stelde hij. Bovendien was de verkopende partij een zekere meneer “de wit”. Jaja. En natuurlijk was die hele partij van 2260 niet uitsluitend voor de heer R. bestemd.
Nou kan er best een heer “de wit” in het Braziliaanse onroerendgoed zitten, maar goed. Feit is ook dat de “ernstige bezwaren” (zeg maar het bewijs) tegen het schorsen van Greg R. uit zijn voorlopige hechtenis niet echt overrompelend zijn.
‘Greg R. zit vooral vast op zijn naam’, is de stelling van Meijering, als Greg ergens bij zit zal het wel foute boel zijn. In dat verband wees Meijering op een ’start-proces-verbaal’ van de Nationale Recherche dat door de officier van justitie was verwijderd uit het dossier omdat het ‘niet thuishoort in een professioneel proces-verbaal’.
Daarin stond onder meer losjes geformuleerd dat Greg één van de ‘topcriminelen’ van Nederland zou zijn met drie zonen die alledrie een criminele ‘inslag’ zouden hebben. Eén bepaalde zoon zou een strafblad hebben. Maar deze zoon is juist lelieblank qua strafblad.
Het is wel begrijpelijk dat de recherche de tel kwijtraakt qua zonen. Greg R. kan trots zijn op een een rijke oogst aan echte, aangenomen en aangetrouwde kinderen alsmede kleinkinderen. Maar hij heeft zeker vier zonen.
En Greg R. heeft ook nog eens veel minder jaren straf gehad dan de politie opschreef.
De officier van justitie wilde dat verbaal niet het dossier hebben. Maar Meijering wilde die ‘onware informatie’ er juist wel gezellig bijhebben. Al die ‘lelijke’ en onware dingen opgeschreven door de recherche en dan ook nog eens kennelijk als startinformatie gebruikt.
