onderwereldblog.nl

In de VS maakt de rechterlijke macht jaarlijks bekend hoeveel telefoontaps er zijn aangevraagd ten behoeve van de opsporing. In 2008 waren dat er 1.891 stuks, veruit de meeste voor drugszaken. Hier het hele rapport, en hier de uitgebreide statistieken. Dat gebeurt daar al jaren. In Nederland maakt Justitie nu schoorvoetend cijfers bekend, hier zijn we toe aan de cijfers over 2007: 12.941 in een half jaar.

Sinds 30 mei 2008 is er terzake niets meer over cijfers vernomen van de minister, terwijl die met ingang van het najaar 2008 jaarlijks zouden worden verstrekt. Dat is jammer want het kost de belastingbetaler jaarlijks een onbekend bedrag van vele tientallen miljoenen. (lees meer…)

In 2001 liquideert een Belg in Zagreb een kopstuk van de Kroatische mafia, te midden van het winkelend publiek. Omstanders overmeesteren de Belgische ex-legionnair en een lijfwacht schiet hem dood, terwijl hij op de grond ligt. Acht jaar later is de zaak nog niet afgedaan, binnenkort staat in Zagreb de medeverdachte Marko N. terecht in hoger beroep.

De kroongetuige is Amsterdams: het is oud-CIE-rechercheur Jan van Looijen. Advocaat Jan Boone heeft aangifte gedaan tegen Van Looijen wegens valsheid in geschrifte. Volgens Boone heeft Van Looijen een proces-verbaal vervalst. Hij zou een in vertrouwen afgelegde verklaring van de jonge Amstelveense echtgenote van de Belgische moordenaar hebben bijgesteld, in voor Boone’s cliënt Marko N. belastende zin. Het meisje kan er niet meer over getuigen. Kort na de schietpartij pleegde ze zelfmoord, uit verdriet over de dood van haar vriend. (lees meer…)

Wats kebeurt met de geheimhoudersgesprekken? Bij tal van zaken in Nederland blijken geheimhoudersgesprekken, als die van advocaten met verdachten, niet te zijn vernietigd.

Voorspelling: dat zal nog veel vaker blijken nu advocaten hier gericht naar gaan zoeken, bijvoorbeeld door de officier van justitie te vragen een proces-verbaal van vernietiging te overleggen. Wie het boek Onder de tap (2006) heeft gelezen kan zich erover verbazen dat advocaten dit niet al heel lang doen. In dit boek staat namelijk uitgelegd dat vernietigen van geheimhoudersgesprekken in de meeste tapsystemen niet kán. Als in: niet kán.

Het KLPD heeft oorspronkelijk een goedkope versie van het tapysteem Verint (voorheen Comverse) laten installeren. Wissen van enkelvoudige gesprekken was daarin niet geconfigureerd. De vraag is of dat nu binnen het tapkamersysteem nu wel mogelijk is. (lees meer…)

De Criminele Inlichtigeneenheid (CIE) van de Amsterdamse politie vermoedde ten tijde van de achterbankgesprekken dat het afpersingsgeld van Endstra naar bedrijven van John de Mol zou gaan. Kennelijk zijn er door de politie geen betalingen aan De Mol aangetroffen. Maar er is niet veel onderzoek naar die mogelijke geldstroom gedaan. Wel zijn Endstra’s betalingen naar (bedrijven van) Paarlberg in kaart gebracht. Nu - zo’n zes jaar later - is nog steeds niet duidelijk - indien Holleeder Endstra afperste - waar dat geld dan heen gezonden werd.

In dat verband is de recente verklaring van Arnold Endstra nogal relevant. (lees meer…)

Officier van justitie Koos Plooij houdt John de Mol van Endstra’s achterbank weg. Hij suggereert dat de hint van Endstra dat afpersingsgeld via bedrijven van John de Mol naar Holleeder is gegaan terdege is onderzocht.

Maar volgens Gabriël Meijers, de advocaat van Jan-Dirk Paarlberg, is dat ernstig de vraag. Meijers: ‘John de Mol is nooit gehoord en aan Haico Endstra is maar één enkele vraag hierover gesteld.’ In het Paarlberg-dossier zit verder geen proces-verbaal van een dergelijke onderzoekshandeling. (lees meer…)

In de uitzending van zondag jongstleden noteerde Peter de Vries een link tussen Siegfried S. en de bomaanslag op Jaap van der Heiden. Misschien ten overvloedde, maar hier postte onderwereldblog al in 2007 waar dit verband uit bestond. Siegfried S. zou hebben bemiddeld bij de aanslag en ‘Joegoslaven’ hebben ingeschakeld. Allemaal in opdracht van Henk Rommy. Het kwam van een getuige, maar die had het van horen zeggen, in casu van ‘Moppie’ R. (lees meer…)

Op de achterbank laat de politie De Mol-ballonnetjes op. Jan van Looijen wil van Endstra horen waar hij het afpersingsgeld naartoe overmaakt. Hij suggereert een paar keer: naar bedrijven van John de Mol, maar Endstra ontkent dat. Dan komt De Mol voor de laatste keer aan bod op 15 juli 2003 in het negende gesprek. (lees meer…)

Los van die ontvoering probeert de politie op de achterbank af en toe te peilen waar het geld van Endstra heengaat. Logisch, de werkhypothese is dat Holleeder Endstra afperst en dan moet dat geld in het geheim naar een Holleeder-spaarpot vloeien, denkt de politie. Misschien van Endstra via John de Mol naar Willem Holleeder? Dus laat Jan van Looijen op de achterbank van tijd tot tijd een De Mol-ballonnetje op. Dat gaat dan zo: (lees meer…)

Endstra wist dus al van de dreiging op De Mol, misschien wel van ‘hun’, lees Holleeder. Maar hoe wist Holleeder er dan van af? Hadden de Joegoslaven de plannen met hem even doorgenomen? Dan zou Holleeder net zo makkelijk een medepleger kunnen zijn in de ogen van de hapgrage recherche. Hoe kan je van zoiets iets weten, als je er niks mee te maken hebt? Zoals we verderop zullen zien concludeert Jan van Looijen dat Endstra het van Holleeder hoorde, en een CIE-verbaal is zo getikt. Iets anders: waarom zijn die Joegoslaven eigenlijk niet aangehouden en vervolgd terzake hun voorbereidingshandelingen? (lees meer…)

Er speelde eind 2002 nog een ontvoeringsplan. Om precies te zijn vlak voordat het eerder behandelde kolderverhaal speelde. Een groep Joegoslavische criminelen zou op het punt hebben gestaan Johnny de Mol te ontvoeren. De beoogde losprijs zou tientallen miljoenen euro’s zijn geweest. Althans volgens de informatie die binnen zou zijn gekomen bij de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE) van de politie Amsterdam-Amstelland. De Telegraaf bericht erover in augustus 2003. Op de achterbank met Endstra hamert CIE-rechercheur Jan van Looijen erop dat hij die nare Joegoslaven hoogstpersoonlijk heeft aangesproken en die zaak dus mooi heeft stukgemaakt.

Dan het grappige: Willem Endstra wist het al. Hij wist in ieder geval van de plannen af in april 2003 en hij had het niet uit de krant. (lees meer…)