onderwereldblog.nl

Het is journalistiek niet sjiek om door te emmeren over de printlijst van de telefonische contacten van John van den Heuvel van De Telegraaf. Want, als John goede bronnen heeft is dat te prijzen. Welke journalist zou niet het rijtje primeurs van Van den Heuvel op zijn conto willen hebben? In plaats van ze na te moeten bellen.
Daarom.
In de wapenzaak tegen Mink K. heb ik – samen met Van den Heuvel – voor het hof moeten getuigen. En net als Van den Heuvel heb ik gezwegen over bronnen. Gelukkig zijn we niet, als Koen Voskuil, gegijzeld. Er komt nu gelukkig een wet over het verschoningsrecht van journalisten.

Jacques K. denkt anders over bronnen. Hem hangt gevangenisstraf boven het hoofd omdat hij als “De Pet” politie-info zou hebben verkocht aan het criminele milieu. Hij zegt: ‘middels de printlijst van John kan ik bewijzen dat er anderen hebben gelekt.’ Wie dan? (lees meer…)

Die malle Jacques K. (Pet-verdachte) bleef maar doorzeuren over een waarschuwingsmailtje dat de secretaris van de Hell’s Angels zou hebben verstuurd na de inval in Angel’s Place. K. zou dagen van tevoren naar de Hell’s Angels hebben gelekt over de inval in oktober 2005, zegt justitie. Maar als dat zo is, waarom werd een uur na de inval (om 03.00) dan de secretaris van de club bezocht en waarom stuurde deze dan rond 04.00 nog een waarschuwingsmailtje over de inval rond naar andere clubleden? K. had de inval toch al ruimschoots tevoren naar de motorbende gelekt?

Dat ontlastende mailtje is helemaal niet te vinden, zei officier van justitie Michiel Zwinkels tegen de rechtbank.

Maar het bestaat wel. Eindelijk gevonden en gefaxt aan de rechtbank. Wat zei Zwinkels ook weer tegen de rechtbank? (lees meer…)

Een Turkse tolk heeft aangifte gedaan tegen een oud-liaison-officier van het KLPD in Turkije. De tolk verliet de politie nadat de AIVD hem geen verklaring van geen bezwaar gaf en hij geen vertaalwerk meer mocht doen. Hij verdenkt de KLPD-medewerker ervan de AIVD valse informatie over hem ingefluisterd te hebben. De aangifte behelst ambtsmisdrijf en schending van ambtsgeheim. Volgens de tolk heeft de KLPD’er een proces-verbaal vervalst over een heroïne-smokkel naar Nederland. In die zaak zou de KLPD’er vanuit Turkije een informant hebben gerund die er daardoor met een flinke voorraad Turkse heroine vandoor zou zijn gegaan. Sinds de IRT-affaire en de Commissie Van Traa behoort dat uit den boze te zijn. Televisieprogramma Nova sprak al over een nieuwe IRT-affaire. Eerder al bleek tijdens een rechtszaak dat het KLPD een intern onderzoek naar de gang van zaken had gelast. (lees meer…)

John Mieremet had een uitdrukking voor iemand liquideren: op de kont gooien ofwel ODK. Tijdens gemoedelijke wandelingen in de bossen van Neerpelt, al likkend aan een ijsje, vertelde hij dat aan de broers Van L. uit Nijmegen. Zeggen deze broertjes althans, die getuigen in een aantal lopende rechtszaken. Over de doden niets dan goeds tenslotte.

‘Mieremet vertelde mij dat hij samen met Willem H. Cor van Hout van op zijn kont heeft gegooid’, zo stelt Pieter van L.
Mooie boel. (lees meer…)

Tijdens de zitting vorige week vertelde Van E. aan de rechtbank waarom hij woest is over het bezoek van de CIE-rechercheurs. Volgens hem was het juist aan de politie te wijten dat er geruchten waren over dat hij zou praten met de politie, terwijl daar geen grond voor was. ‘Ze hebben overal met mijn verklaring gewapperd’, aldus Van E. De enige verklaring die hij aflegde, kort na zijn aanhouding in januari 2006, was niet erg interessant voor de Rijksrecherche. Ze zeiden daarom dat hij ‘kluisverklaringen’ kon afleggen ‘in verband met levensgevaar’ en filosofeerden zelfs over een getuigebeschermingsprogramma, aldus Van E. tegen de rechtbank. Maar Hans had niks te zeggen. (lees meer…)

‘Ik sta kennelijk op een dodenlijst’, riep oud-rechercheur Hans van E. onlangs boos uit op een zitting in de Pet-zaak. Dat hadden medewerkers van de Criminele Inlichtingendienst (CIE) hem deze zomer verteld. CIE-rechercheurs gaan graag even bij de mensen langs. Zo weet ik persoonlijk van drie mensen die het afgelopen jaar door de CIE zijn bezocht. ‘Je staat op een dodenlijst’ is dan soms letterlijk de boodschap. De CIE is verplicht een dreiging te melden. Er mogen natuurlijk geen doden vallen met medeweten van de politie.

Maar van wie de dreiging precies komt en hoe reëel de dreiging is wordt tijdens een CIE-bezoek zelden verteld. Dat leidt tot frustratie. Zeker als de bedreigde figuur even later gevraagd wordt of hij nog iets van Willem, Stanley of een andere dwarstraat gehoord heeft. ‘Is er nu echt wat, of willen ze me alleen uithoren?’, is dan de reactie. Met Hans van E. ging het als volgt: (lees meer…)

Hij werd er gek van. Rechercheur Jacques K. wist al tijden dat zijn eigen collega’s hem wilde laten uitglijden. Op tal manieren werd hij bespioneerd en zelfs afgeluisterd. De stroom in zijn auto bleek uitgevallen. De garagehouder sprak van rare draden in zijn auto. Vreemde inbraken in zijn huis. Afwijkende opdrachten.

Hij sprak erover met zijn chefs maar kreeg nul op het rekest: niks aan de hand, Jacques, je ziet spoken. Jacques was lastig en kritisch. En hij ‘schreef alles op’. Jacques lag niet meer lekker bij de leiding van het korps.

Toeval of niet: hij moet strafrechterlijk opdraaien voor de talloze lekincidenten die de Amsterdamse politie beroemd hebben gemaakt. Jacques werd ‘De Pet’. Maar na een half jaar detentie en zeker vier jaar onderzoek zijn bijna alle ‘lekincidenten’ uit de ten lastelegging verdwenen.

Behalve ééntje: een valstrik van justitie. De blunder van Jacques. (lees meer…)

Waarom de officier van justitie Michiel Zwinkels zo moeilijk doet over het gebruik van de telefoon van Jacques K. als afluistermicrofoon mag Joost weten. Hij wil maar niet verklappen wat het “middel” is dat is gebruikt om K. direct af te luisteren. Hij spreekt geheimzinnig van een ‘voorwerp’ dat K. ‘op of aan het lichaam’ zou hebben gedragen. Terwijl een analyse van het NFI van een dergelijk OVC (opnemen vertrouwelijke communicatie)-gesprek al stelde dat uit “spectrale analyse van de opname toont een bandbreedte die past bij een opname via een telefoonverbinding.” Maar dat het een gsm is mag niemand weten: ‘opsporingsbelang’. Zo krijg je die paar boeven die hierover nog niets weten wel op het puntje van hun stoel.

Een brave KLPD-techneut die het “middel” had gecertificeerd deed ter zitting ook moeilijk: hij mocht het T-woord evenmin in de mond nemen. Zwinkels keek hem aldoor streng aan. Dan leggen wij het maar even uit. (lees meer…)

Toen de opnames ten gehore werden gebracht bleken er wel degelijk verstaanbare gesprekken van Jacques K. en zijn collega’s te horen. Maar er was ook een conversatie zonder verdachte K. maar met twee rechercheurs die kennelijk druk in de weer waren met het installeren van de microfoon-telefoon van K. Er klonken flarden als:

‘kijk dit gaat goed…’
‘nou, dit is de recorder.’
‘oh?’
(lachen)
‘kijk, dit is geheim, dat mag helemaal niet.’ (lees meer…)

Dat de Rijksrecherche de telefoon van vermeende Pet Jacques K. had gebruikt als afluistermicrofoon wisten we. Met een geprepareerde telefoon kon de recherche met gesprekken van K. meeluisteren terwijl de telefoon gewoon op standby stond. Vandaag moest teamleider Mos voor de rechtbank een aantal vragen beantwoorden over de inzet van dit “bijzondere opsporingsmiddel”. Dat ging niet helemaal lekker.

Volgens Mos was er een aantal keer ‘proefgedraaid’ met het afluisteren maar daarbij was er niks opgenomen en te verstaan geweest.
‘Echt niet?’, vroeg advocaat Meijering.
‘Nee’, zei de teamleider, die overigens onder ede stond. Hap, dacht Meijering, om vervolgens aan te kondigen dat hij wel degelijk opnames kon laten horen. Hier en nu. En ja hoor: er bleken wel degelijk verstaanbare opnames van dat proefdraaien te zijn. (lees meer…)