onderwereldblog.nl

De Van der Heiden-moord is momenteel in behandeling voor de Rotterdamse rechtbank. Het is mischien een zaak voor de fijnproevers maar wel buitengewoon intrigerend. Jaren onderzoek, honderden getuigen gehoord, honderdduizenden telefoongesprekken zijn er opgenomen. Maar wat is er nu aan hard bewijs tegen Mink K. en vermeende mededader Rusky R.?

Voor wie even kwijt is wat er ter tafel ligt even een samenvatting. Riemen vast: we gaan even kort door de bocht. Dit is het bewijs:

Kroongetuige Peter D.
Kroongetuige Mike V.
De verklaring van de vriendin van een vermoorde collega van Mink
Een donkerpaarse Volkswagen Golf
Een analyse van lokatiegegevens van mobiele telefoons (lees meer…)

Het verschijnen van buitenlandse nummers in het display hoeft niet te worden verklaard door het feit dat een buitenlandse centrale de lijnen tapt (daarom is in de titel een vraagteken toegevoegd). Zie de reacties op het voorgaande bericht. Maar het zou best kunnen.

Ik had de vraag ook officiëel voorgelegd aan de woordvoerder van de Dienst Justitiële Inrichtingen van het minsterie van Justitie. Het antwoord zal ik hier binnenkort publiceren.

Er zijn grofweg twee verklaringen: ten eerste kan de gevangenis al het telefoonverkeer via een centrale met een buitenlands nummer heeft laten lopen, in het kader van een contract met een bepaalde provider. Het kan ook zijn dat de telefoonkaart die een gedetineerde gebruikt ertoe leidt dat zijn verkeer via een buitenlandse centrale loopt. (lees meer…)

Het is bekend dat de uitgaande gesprekken van gedetineerden in de gevangenis vaak worden getapt. Dat is om de kans op ontsnappingen te verkleinen en het zou de veiligheid in de inrichting bevorderen. Het is ook handig als de politie of de AIVD iemand in de gaten willen houden. Maar nu zijn er aanwijzingen dat instanties uit landen als Italië en Duitsland de uitgaande lijnen van Nederlandse gevangenissen tappen.

Advocaat Inez Weski ziet van tijd tot tijd in de display (lees meer…)

Getuige Klaas Langendoen vertelde bij de rechter-commissaris in de zaak-Van der Heiden nog meer. Hij vertelde ook dat de man die het proces-verbaal in 2003 ondertekende in 1993 helemaal niet bij de CIE Zaanstreek-Waterland werkte. Niet als chef CIE, noch anderszins, bijvoorbeeld als runner. Dat is opmerkelijk omdat de ondertekenaar wel stelt dat hij de informatie heeft getoetst en betrouwbaar gevonden. Hoe kwam deze man in 2003 dan aan de informatie?

Waar kwam die informatie dan vandaan? En bestond die informatie uit 1993 eigenlijk wel echt?

Adèle van der Plas, advocaat van Mink K. zegt op basis van de verklaring van Langendoen te twijfelen aan de waarachtigheid van dit CIE-verbaal. “Als die verklaring waar is dan is dit een vervalst proces-verbaal”.

Deze week begint in de beveiligde rechtbank van Rotterdam de inhoudelijke behandeling van de moordzaak.

Het meterslange dossier van het onderzoek naar de moordzaak op Jaap van de Heiden in 1993 bevat vele opmerkelijke processen-verbaal. Dat onderzoek werd eind 2002 nieuw leven ingeblazen en in 2005 is Mink K. als verdachte voor de moord aangehouden in zijn gevangeniscel, niet lang voordat hij zou worden vrijgelaten. Het volgende proces-verbaal is zeer opmerkelijk.

Dat verbaal is in 2003 opgemaakt door de Nationale Recherche op basis van informatie van de criminele inlichtingendienst van de politie Zaanstreek-Waterland. Deze CIE-info stamde nog uit 1993, van kort na de moord. De strekking van de informatie was dat medio juli 1993 bij de CIE Zaanstreek-Waterland informatie was binnengekomen dat Mink K. en Jan Femer achter de bomaanslag zouden zitten. (lees meer…)

De drie verdachten van de moord op Willem Endstra worden door de politie verhoord zonder dat hun advocaat daarbij aanwezig mag zijn. De advocaten kunnen die verhoren alleen via een videoverbinding volgen vanuit de belendende kamer. Advocaat Nico Meijering heeft daarover geklaagd in een brief aan de officier van justitie. “Ik kijk naar een soort peepshow. Zo kun je helemaal niets doen, hooguit op de muur bonzen,” zegt Meijering (lees meer…)

Nederlandse ambtenaren van politie en Openbaar Ministerie waren nauw betrokken bij schimmige Turkse autoriteiten. Dat kwam ook naar boven in de ruzie tussen Amsterdam en Zwolle.

De informant die de inzet vormde in de ruzie tussen Amsterdam en Zwolle van 1999 was een crimineel met een eigen politieke agenda. Als we tenminste de (toen) Zwolse officier van justitie Klunder moeten geloven. In het Rijksrechercherapport legt Klunder eerst uit dat het hier een “top-informant” betrof die ook echt in de top van criminele organisaties functioneerde. Dat was wel belangrijk want het bracht kilo’s binnen, en daarmee kon het IRT-NON natuurlijk scoren op zijn specialisme. (lees meer…)

De Haagse rechtbank wil niet weten hoe het kan dat Italië Nederlandse telefoonnummers afluistert. Nederland wil het vermeende ‘Ndrangetha-kopstuk Francesco S. uitleveren aan Italië. De Nederlandse advocaat van S., Inez Weski, wilde dat in een kort geding tegenhouden. Ze deed dat op grond van het feit dat de Italianen zonder toestemming van Nederland zeker drie Nederlandse telefoonnummers hebben afgeluisterd. Daarmee schonden ze de Nederlandse soevereiniteit. (lees meer…)

Een deel van rechercheland is door de discussie rond de tolk weer in rep en roer. Het lijkt een beetje op het gedoe rond een andere Turkse Nederlander dat in 1999 speelde. Het was eigenlijk een akkevietje tussen de Amsterdamse recherche en het IRT Noord- en Oost-Nederland (IRT-NON). In het Amsterdamse kamp opereerden onder meer Olierook en Van Looijen bij de politie en Teeven als CIE-officier.

Het begint in het najaar van 1998. Unit 7 van de Amsterdamse recherche draait het Kilo 98-onderzoek, deel van een pakketje Turkse onderzoeken in Amsterdam. Een zekere X. is onder de verdachten en komt ook over de tap. Hij is druk in de weer met wat best grootschalige handel in heroïne zou kunnen zijn.

Dan ontstaat opschudding onder de Amsterdammers. (lees meer…)

Al bijna twintig jaar draait onze tolk mee bij de Nederlandse politie. Naar schatting een jaar of tien geleden kwamen er klachten over hem binnen.

Begin jaren negentig knoopte de man contacten aan met het Turkse smokkeldepartement en het Turkse Openbaar Ministerie. Dat was in opdracht van het Interregionaal Rechercheteam Noord- en Oost-Nederland, dat Turkije in de portefeuille had. De samenwerking met de Turken moest soepeler.

Het ging al snel heel soepel. Zo soepel dat een Nederlandse politieman die in de jaren negentig in Ankara de samenwerking moest coördineren bij voortduring werd gepasseerd. De tolk deed liever snelle zaken met de belangrijke mannen, hele hoge, in Istanbul. Deze politieman heeft in een rechtszaak een verklaring afgelegd over de tolk (op 8 juni 1999 bij de Bredase rechter-commissaris).

Als de NRC onze tolk (‘Ahmet’) door anonimiteit in bescherming meent te moeten nemen doen wij dat ook met deze politieman. We noemen hem ‘Jan’. Lees even mee met Jan: (lees meer…)